Wat zijn stadia van de ontwikkeling van het toerisme?

Het Butler Model of Tourism Area Lifecycle, voorgesteld door Richard W. Butler in 1980, legt de ontwikkeling van een toeristische bestemming uit in zes overlappende fasen, elk gekenmerkt door verschillende kenmerken en uitdagingen:

Verkenningsfase:

- Weinig tot geen toeristen bezoeken het gebied, dat relatief onbekend is.

- Toeristen zijn doorgaans avontuurlijke en onafhankelijke reizigers die aangetrokken worden door de unieke of ongerepte attracties van het gebied.

- Infrastructuur en faciliteiten zijn beperkt of onbestaande.

Betrokkenheidsfase:

- Het aantal toeristen begint toe te nemen naarmate meer mensen zich bewust worden van de bestemming.

- Er ontstaan ​​kleinschalige toeristische bedrijven, vaak gerund door lokale ondernemers.

- De infrastructuur begint zich te ontwikkelen om aan de groeiende vraag te voldoen.

Ontwikkelingsfase:

- Het aantal toeristen stijgt aanzienlijk, wat leidt tot een snelle groei van de aan toerisme gerelateerde infrastructuur en diensten.

- Er worden grootschalige resorts, hotels en andere toeristische voorzieningen gebouwd.

- Regelgeving en planningsmaatregelen worden vaak geïntroduceerd om de impact van het toerisme op het lokale milieu en de lokale cultuur te beheersen.

Volwassenheidsfase:

- Het aantal toeristen bereikt een hoogtepunt.

- De concurrentie tussen toeristische bedrijven wordt heviger, wat leidt tot een focus op differentiatie en specialisatie.

- De bestemming kan te maken krijgen met uitdagingen op het gebied van milieu en sociale duurzaamheid als gevolg van overbevolking en overontwikkeling.

Stagnatiefase:

- Het aantal toeristen begint af te nemen als gevolg van de toenemende concurrentie van andere bestemmingen, veranderende toeristische voorkeuren of externe factoren zoals economische neergang.

- Bestaande bedrijven kunnen moeite hebben om winstgevend te blijven, en sommige zullen wellicht sluiten.

Afwijzingsfase:

- Het aantal toeristen neemt aanzienlijk af, wat leidt tot economische achteruitgang en sociale problemen op de bestemming.

- De bestemming kan afhankelijk worden van een klein aantal touroperators of sterk afgeprijsde toeristische pakketten om bezoekers te trekken.

Butlers model biedt een raamwerk voor het begrijpen van de evolutie van toeristische bestemmingen en kan richting geven aan plannings- en managementinspanningen om een ​​duurzame ontwikkeling van het toerisme te garanderen. Het benadrukt de noodzaak voor bestemmingen om hun toeristisch aanbod te diversifiëren, de groei te beheren, hun natuurlijke en culturele hulpbronnen te behouden en zich aan te passen aan veranderende marktomstandigheden om hun concurrentievermogen op de lange termijn te behouden.