Zuurstoftankjes Op De Everest: Niet Verplicht, Maar Vaak Gebruikt — Hier Is De Rekening

De Everest beklimmen vereist geen zuurstoftankjes. Maar meeste klimmers gebruiken ze boven 7.000 m. Hier is de nuance:

Fysiologie Op Hoogte

• Zeeniveau: pO₂ = 21 kPa (21% van 101 kPa).
• Everest top (8.849 m): pO₂ = 7 kPa — **33% van zeeniveau**.
• Arteriële O₂ verzadiging: Daalt van 98% (zeeniveau) naar 50–70% (top, zonder O₂). Cognitieve/motorische vermindering ernstig.

Wie Klimt Zonder O₂?

• Elite hoogtebergbeklimmers (Messner, Habeler, Loretan, Nims Purja, Kilian Jornet).
• <2% van topbeklimmers. Vereist: genetische hypoxietolerantie, jaren acclimatisatie, langzaam tempo, lage BMI.
• Risico: HACE/HAPE, bevroren ledematen (slechte perfusie), dood — sterfte 2–3x hoger dan O₂ gebruikers.

Typisch O₂ Regime (Commerciële Expedities)

• Start: Kamp 3 (7.200 m) of Kamp 4 (7.900 m / Zuidcol).
• Stroomsnelheid: 1–2 L/min (rust), 2–4 L/min (klimmen).
• Flessen: 4–6 L koolstofvezel (Poisk, Summit Oxygen). Elke duurt 4–8 uur bij 2 L/min.
• Totaal per klimmer: 5–8 flessen (toppush + reserve). Sherpas dragen 2–3 elk.
• Kosten: $500–$800/fles (gevuld) + regulator/masker ($1.500).

Waarom "Niet Verplicht" ≠ "Niet Nodig"

Zonder O₂: topdag = 12–18 uur in Doodzone. Met O₂: 8–12 uur, heldere beslissingen, warmere ledematen, hogere succespercentage (60% vs. 30% voor non-O₂ op commerciële teams).

Ethische Noot

Weggegooide flessen vervuilen de berg (duizenden). Sommige operateurs vereisen nu afdragen. "Schone klimmen" verdienen respect.

O₂ op Everest is als een parachute: niet verplicht, maar er zonder springen is een heel specifieke soort overmoed.