De Internationale Datumsgrens (IDL) loopt langs een noord-zuid-as en deelt de wereld in twee tijdsperiodes. De datum in het gebied links van de IDL is een dag voorop op de datum in het gebied rechts. Erkend door landen wereldwijd, is de Internationale Datumsgrens toch fictief en heeft geen juridische status. Eerst gedocumenteerd in de late 19e eeuw, is de IDL im loop der jaren aangepast in lijn met veranderingen in de wereldgeografie.
De Internationale Datumsgrens loopt door de Beringstraat, daalt door de Stille Oceaan ten oosten van Nieuw-Zeeland en eindigt door over ijzige Antarctica te glijden. Reizigers die de Stille Oceaan westwaarts oversteken, krijgen een dag bij hun reis opgeteld. Reizigers die de oceaan oostwaarts oversteken, hebben een dag afgetrokken. Datums veranderen vereist niet de hele oceaan over te steken, slechts de IDL te passeren. Reis iets meer dan 3.000 mijl zuidwestelijk van Hawaï naar Fiji en de datum schuift een dag vooruit.
Talmoedische teksten uit de late 12e eeuw verwijzen naar de noodzaak van een internationale datumsgrens. Syrische en Franse geleerden adresseerden de 'circumnavigator's paradox' in de 13e eeuw: Drie mensen ontmoeten elkaar op dezelfde plek langs de evenaar; een reist de wereld rond naar het oosten; een naar het westen; de derde blijft op de plek waar de drie zich ontmoetten. De twee reizigers keeren terug naar de plek waar de derde wacht, en iedereen gelooft dat een ander aantal dagen is verstreken.
Elke reiziger in de 'circumnavigator's paradox' meet de reis aan de hand van de beweging van de zon, net als de persoon die op het startpunt bleef. De positie en beweging van de zon waren anders afhankelijk van de richting waarin iedere persoon in het paradijs reisde; de persoon die niet bewoog ervoer ook de opkomst en ondergang van de zon anders. Dus berekende iedereen de uitstapje op verschillende manieren. De persoon die westwaarts reisde had de kortste reis, terwijl degene die oostwaarts reisde de langste reis had.
Eenmaal reizen rond de wereld een realiteit werd, werden de theoretische datumproblemen ook realiteiten. Spaanse ontdekkingsreiziger Ferdinand Magellan ontmoette het probleem het eerst toen hij met succes van de Atlantische naar de Stille Oceaan zeilde. Landen probeerden de dilemma's die door wereldomzeiling veroorzaakt werden al vroeg in de 15e eeuw op te lossen; deze oplossingen werden grotendeels gedicteerd door handelroutes in de Stille Oceaan. In de vroege 17e eeuw adopteerden de Filipijnen een 'Day of Reckoning' om het probleem van verschillende reistijden op te lossen.
De Nulmeridiaan werd in 1884 overeengekomen door delegates aan de Internationale Meridiaanconferentie; het vestigde een lijn die door Greenwich Park, Londen, Engeland loopt, als 0 graden lengtegraad. De acceptatie van deze locatie voor de Nulmeridiaan betekende dat de logische plaats voor de IDL 180 graden naar het westen was. Handig genoeg snijdde die locatie voornamelijk door open oceaan in plaats van landmassa's. Toch is er nooit een formele overeenstemming geweest die de internationale datumsgrens afbakent; het is im loop der tijd geëvolueerd door territoriale en commerciële imperatieven.
Het platteland en de dorpen van het Verenigd Koninkrijk kennen golvende heuvels en pittoreske houten huizen. Een graafschap dat bezoekers van het Verenigd Koninkrijk kunnen genieten is Kent, bekend als De Tuin van Engeland vanwege zijn fruitteelten, tuinen en kustlijn. Bezoekers zouden een bezoek aa
Ze zeggen dat alles groter is in Texas. Bezoek de jaarlijkse State Fair en groet Big Tex, een 16 meter hoge cowboy standbeeld. De lobby van het Dallas Childrens Medical Center huist het grootste permanente modeltrein in het land en de Galleria Dallas mall koestert het lands hoogste binnenkerstboom.
Kleed u voor de baan die u wilt, niet de baan die u heeft, zeggen zakengurus. Volgens reisadvies van EagleCreek.com is uw baan bij het doorlopen van TSA-beveiliging om zo snel mogelijk door te komen. Uw keuze van niet alleen schoenen en kleding maar ook accessoires zal een van de belangrijkste facto
