Nasser, de Straat van Tiran en de Suez-crisis: De tijdlijn gecorrigeerd

De premisse bevat een cruciale fout: Gamal Abdel Nasser blokkeerde Israelse scheepvaart niet in 1952. In 1952 was Nasser leider van de Vrije Officieren die koning Farouk omverwierp; hij werd 1954 premier en 1956 president.

De werkelijke reeks (Suez-crisis 1956)

1. 26 juli 1956: Nasser nationaliseert de Suez Canal Company (meest Brits/Frans eigendom), wat een internationale crisis ontketent.
2. Oktober 1956: Egypte blokkeert de Straat van Tiran (toegang tot Golf van Aqaba/Eilat), wat Israelse en Israelsgebonden scheepvaart de toegang tot de Rode Zee ontneemt. Dit schond het Wapenstilstandsverdrag van 1949 en het Constantinopel Verdrag van 1956.
3. 29 oktober – 7 november 1956: Israel invadeert Sinai (Operatie Kadesh); Britannië en Frankrijk stellen ultimatum, bombarderen/invaderen (Operatie Musketeer) vermeend om strijdende partijen te scheiden maar eigenlijk om het kanaal te grijpen.
4. November 1956: Onder intense druk van VS, USSR en VN trekken invaders zich terug. VN-bemiddeling ingezet. Egypte behoudt kanaal; blokkade opgeheven 1957.

Motieven voor de blokkade 1956

• Vergelding voor reactie op nationalisatie.
• Solidariteit met Arabische staten tegen Israël.
• Hefboom in Koude Oorlog positionering (soevereinsteun zoeken).
• Binnenpolitiek: Pan-Arabisch nationalisme, anti-imperialisme.

De blokkade van 1956 was een cruciale escalatie in het Arabisch-Israëlisch conflict en de Koude Oorlog in het Midden-Oosten. De datum 1952 is onjuist.