Israël kent een relatief hoge inkomensongelijkheid, met een Gini-coëfficiënt van 0,39. Dit betekent dat de rijkste 10% van de bevolking ruim 25% van het nationaal inkomen verdient, terwijl de armste 10% van de bevolking slechts ongeveer 2% van het nationaal inkomen verdient.
Er zijn een aantal factoren die bijdragen aan de inkomensongelijkheid in Israël, waaronder:
* Onderwijs :Het onderwijssysteem in Israël is sterk gescheiden, met de beste scholen in de meest welvarende gebieden. Dit betekent dat kinderen uit arme gezinnen minder vaak toegang hebben tot kwaliteitsonderwijs, wat hun verdienpotentieel op volwassen leeftijd kan beperken.
* Beroep :De Israëlische economie wordt gedomineerd door een paar grote bedrijven, die hun topmanagers zeer hoge salarissen betalen. Dit kan bijdragen aan inkomensongelijkheid, aangezien de meerderheid van de werknemers veel lagere lonen verdient.
* Immigratie :Israël heeft een hoge immigratiegraad, waarbij meer dan 20% van de bevolking buiten het land is geboren. Immigranten zijn vaak benadeeld op de arbeidsmarkt, omdat ze mogelijk niet over dezelfde vaardigheden of kwalificaties beschikken als in Israël geboren werknemers.
* Belastingbeleid :Het Israëlische belastingstelsel is relatief progressief, maar er zijn nog steeds enkele mazen in de wet waardoor de rijken belasting kunnen ontwijken. Dit kan leiden tot een grotere inkomensongelijkheid.
Rijkdomsongelijkheid in Israël
De welvaartsongelijkheid in Israël is zelfs nog groter dan de inkomensongelijkheid. De rijkste 1% van de bevolking bezit ruim 35% van de rijkdom van het land, terwijl de armste 10% van de bevolking slechts ongeveer 1% van de rijkdom van het land bezit.
De hoge welvaartsongelijkheid in Israël is grotendeels te wijten aan het feit dat de economie van het land wordt gedomineerd door een paar grote bedrijven. Deze bedrijven zijn vaak eigendom van een klein aantal rijke families, die enorme fortuinen hebben vergaard.
Vermogensongelijkheid kan een aantal negatieve gevolgen hebben voor de samenleving, waaronder:
* Verminderde sociale mobiliteit :Wanneer de rijken hun rijkdom aan hun kinderen kunnen doorgeven, kan het voor mensen uit arme gezinnen moeilijker worden om hun economische status te verbeteren.
* Toegenomen armoede en ongelijkheid :Ongelijkheid in rijkdom kan leiden tot meer armoede en ongelijkheid, omdat de rijken hun rijkdom kunnen gebruiken om toegang te krijgen tot betere hulpbronnen en kansen.
* Politieke invloed :De rijken hebben vaak een onevenredige hoeveelheid politieke invloed, wat kan leiden tot beleid dat de rijken ten goede komt ten koste van de rest van de samenleving.
De ongelijkheid in Israël aanpakken
Er zijn een aantal stappen die kunnen worden genomen om de ongelijkheid in Israël aan te pakken, waaronder:
* Investeren in onderwijs :Investeren in onderwijs is een van de belangrijkste manieren om de ongelijkheid terug te dringen, omdat het mensen uit arme gezinnen kan helpen hun economische kansen te verbeteren.
* Verscherping van de arbeidswetgeving :Het versterken van de arbeidswetten kan ervoor zorgen dat werknemers een eerlijk loon krijgen en dat ze toegang hebben tot voordelen zoals een ziektekostenverzekering en betaald verlof.
* Hervorming van het belastingstelsel :Het hervormen van het belastingstelsel om het progressiever te maken kan de welvaartsongelijkheid helpen verminderen.
* Het bevorderen van immigratie :Het bevorderen van immigratie kan helpen nieuwe vaardigheden en kwalificaties op de Israëlische arbeidsmarkt te brengen, wat kan helpen de inkomens- en vermogensongelijkheid te verminderen.
Het aanpakken van de ongelijkheid in Israël zal niet eenvoudig zijn, maar is essentieel voor het creëren van een rechtvaardiger en duurzamer samenleving.
Columbus-ziekenhuis was een particulier non-profit ziekenhuis in Chicago, Illinois. Het werd in 1885 gesticht door de Zusters van Liefde van de Heilige Maagd Maria en fungeerde meer dan een eeuw als katholiek ziekenhuis. Hier is een tijdlijn van de belangrijkste gebeurtenissen met betrekking tot h
Het Biltmore Estate is het grootste privéhuis in de Verenigde Staten. Het is tot op de dag van vandaag privébezit van de afstammelingen van George Washington Vanderbilt II.
De scheve toren van Pisa werd in de loop van verschillende eeuwen door een reeks architecten gebouwd. De bouw begon in 1173 door de architect Bonanno Pisano, die de toren ontwierp als een vrijstaande klokkentoren voor de kathedraal van Pisa. De toren was oorspronkelijk ontworpen om rechtop te staan,