Springfield, Nova Scotia, Canada, ligt in het centraal-westelijke deel van het eiland. Het ligt tussen Bridgewater aan de zuidelijke oever en Middleton, dat in de Annapolis Valley zit. Eens de locatie van Nova Scotia's grootste zaagmolen, is de bosindustrie altijd een cruciale rad in de economie van de stad geweest. Een groot deel van Springfield's bosbouwproductie in de moderne tijd is de teelt van kerstbomen.
Springfield kreeg zijn start in 1902 met de bouw van een zaagmolen. De eigenaren, de Davison Lumber Company, bouwden ook spoorlijnen, bediend als de Springfield Railway, zodat het hout uit het gebied getransporteerd kon worden. In 1905 bouwde Davison de eerste huizen, 30 in totaal, samen met een school, kantoor en keuken. Nu er plekken waren waar families samen konden wonen, werd de molen vrij productief.
In 1914 werden meer huizen toegevoegd aan de molenlocatie, genaamd Hastings naar de Pennsylvaniase eigenaar John M. Hastings. Dit werd gevolgd door een huisartsenpraktijk, winkel en een nieuw magazijn. Een groot clubhuis werd daarna gebouwd, inclusief een danszaal, kleedkamer en bowlingbaan. Mensen hadden een plek om te biljarten, te bowlen of gewoon te socialiseren.
Na een productieve loop tijdens de Eerste Wereldoorlog, daalde de houtverkoop na het einde van de oorlog. Na herhaaldelijk productie terug te dringen en periodes te sluiten gedurende de drie jaar na de oorlog, sloot de molen definitief op 12 juli 1921. Springfield's trots en vreugde, en Nova Scotia's grootste molen, was niet meer. Een paar jaar later, in 1928, verwoestte een brand de structuur en 35 gezinshuizen.
Springfield is nu de thuisbasis van enkele van Nova Scotia's kerstboomboerderijen. Sommige, zoals Sun Set Acres Farm, gebruiken biologische methoden en exploiteren pluk-je-eigen-boom percelen. De Michelin Bandenfabriek in het naburige Bridgwater is de grootste werkgever van de regio. Springfield blijft een kleine stad, maar is gezond, met een brandweerkazerne, een algemene winkel, servicestations en een eigen Canada Post-kantoor.
Springfield, Nova Scotia, zoals de rest van Canada, heeft twee officiële talen: Frans en Engels. Gaelic wordt ook veel gesproken, overgebracht uit Ierland en Schotland door vroege immigranten. Een van de vroegste Ierse immigranten was Robert Kuessey, die in 1665 aankwam, toen Acadia (Nova Scotia's vroegere naam) eigendom was van de Fransen. De naam Nova Scotia is eigenlijk een latijnse spelling van New Scotland.
Langdurig wonen in uw recreatief voertuig is mogelijk in Nova Scotia, maar omdat de eilanden gemiddelde dagelijkse temperaturen van ongeveer -3 graden Celsius zien tijdens de wintermaanden, kan het een kille ervaring zijn. (Zie Referentie 1) Als u klaar bent voor de koude-weer uitdaging, is een ande
Nova Scotia biedt rustieke hutten: afgelegen of dichtbij resort/camping faciliteiten. Zomer: wandelen, zwemmen, varen. Winter: ijsvissen, backcountry skiën. Milford House <30 min van Kejimkujik Nationaal Park, <1 uur van Upper Clements pretpark. 27 diervriendelijke hutten aan Geier en Boot lakes. 2
Nova Scotias zeelucht, gletsers, wildlife bevorderen rust en gezondheid. Natuurpaden, sportcentra, evenementen stimuleren gezond leven. 2006: Department of Health Promotion and Protection (HPP) opgericht. Beleidsverantwoordelijkheid: fysieke activiteit, sport, recreatie. Subsidies beschikbaar. Comm
