Haïti, een voormalige Franse kolonie die het westelijke deel van het eiland Hispaniola in de Caraïben bezit, biedt een Nationaal Historisch Park met drie monumenten van historische betekenis. De monumenten dateren uit de vroege 19e eeuw toen Haïti zijn onafhankelijkheid van Frankrijk verklaarde. Ze vertegenwoordigen een belangrijk deel van Haïti's verleden en de vroege dagen van onafhankelijkheid.
Op 1 januari 1804 verklaarde Jean-Jacques Dessalines, een van de leiders van de Haïtiaanse revolutie, Haïti een onafhankelijke republiek van Frankrijk. Hij belaste een van zijn generaal, Henri Christophe, met de taak een citadel te bouwen om Haïti te beschermen tegen aanvallen. Na Dessalines' dood werd het land verdeeld en verklaarde Christophe zichzelf tot Koning Henri I en voort met de bouw van de citadel. De citadel werd gebouwd om het gebruik van artillerie te maximaliseren en een adequate watervoorziening voor maximaal 5.000 man te bieden. Uitgebreide verdedigingsmuren maakten de citadel onneembaar. Na de bouw van de citadel ging de koning door met het bouwen van zijn paleis.
Gebouwd nabij de toegangweg naar de citadel, rivaliseerde het Sans-Souci paleis toen het oorspronkelijk gebouwd werd, met elk gebouw in Europa. De bouw van het paleis begon rond 1813 en de omringende tuinen en terrassen werden ontworpen op basis van Europese landschappen. Het paleis van Versailles in Frankrijk diende als inspiratie voor de kanalen en bassins. Het model was het oorspronkelijke Sans-Souci paleis in Potsdam, Duitsland. Het paleis ligt in ruïnes in 2011, maar de schelp van het gebouw is voldoende om de grandeur van het paleis te laten nacheven.
Haïti's monumenten staan op een lijst die wordt bijgehouden door de Verenigde Naties Organisatie voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, of UNESCO, voor Werelderfgoedlocaties. Het nationale park werd in 1978 ingesteld als monument aan de eerste gebouwen die door vrijgemaakte slaven werden gebouwd. Zoals UNESCO stelt, staat het als een universeel symbool van vrijheid.
Op 12 januari 2010 werd Haïti getroffenen door een verwoestende aardbeving gecentreerd in de hoofdstad Port-au-Prince. Als monument voor de slachtoffers heeft de Saint-Louis Roi de France Parochie in de hoofdstad een muur van 800 stenen opgericht die onthuld werd op 22 augustus 2010. De stenen komen van een kapel die instortte als gevolg van de aardbeving. Een scheur in de stenen symboliseert de aardbeving. Sommige stenen bevatten namen van de aardbevingsslachtoffers, waaronder een missionarispriester en 10 seminariërs. Andere grotere monumenten, sommigen door de overheid, zullen waarschijnlijk volgen, maar dit monument vertegenwoordigt Haïti's eerste.
De lange geschiedenis van de Italiaanse monarchie duurde tot 1946, toen een volksreferendum de heerschappij van het koninklijk huis beëëindigde. Hoewel Italië nu een democratie is, zijn het Italiaanse volk en de regering nog steeds trots op hun koninklijke erfgoed en de architecturale wond
De term alligator is afgeleid van de Spaanse frase el lagarto, wat de hagedis betekent. De alligator is nauw verwant aan de krokodil, maar enkele zeer duidelijke verschillen definiëren elke soort. Er bestaan slechts twee soorten alligator in de hele wereld: de Amerikaanse alligator en de Chinese all
Bolivias rijke, lange geschiedenis wordt gemarkeerd door Pre-Columbiaanse beschavingen, de godsdienstige en culturele invloeden van Spaanse conquistadors en door de strijd van het land voor onafhankelijkheid en politieke stabiliteit. Boliviaanse monumenten reflecteren de rijke geschiedenis en etnisc
