Caraïbische landen zoals Jamaica en Barbados hebben, sinds de jaren 70, toenames ervaren, in wisselende mate, in toerisme. Eilanden die oude handen zijn in de toeristische industrie zoeken hun aandeel in toerisme te behouden of te vergroten, terwijl die nieuwer in toerisme werken aan de uitbreiding van toerisme in hun landen. Voordat maatregelen genomen worden om Caraïbisch toerisme uit te breiden, moeten landen bepalen of de voordelen van toerisme de nadelen overstijgen.
Toerisme is een veelbelovend middel voor stevig economische ontwikkeling, het verdienen van valuta, het creëren van banen op lokaal, staat en overheidsniveau, en het verschaffen van inkomsten aan regeringen. Het aftrekken van de contante-gewassen economie die de Caraïben sedert het kolonialisme domineerde, kan bijdragen aan de stabiliteit van Caraïbische economieën. Verder heeft de groei van toerisme in Caraïbische economieën indirect de groei van gerelateerde industrieën ontketend, zoals service- en toerismegerelateerde ondernemingen. Aruba's hotelcapaciteit en bouwindustrie zijn bijvoorbeeld meerledig gegroeid sinds 1985.
Voorstanders van toerisme argumenteren verder dat toerisme heeft geleid tot een verhoogde waardering voor de Caraïbische cultuur, het vergroten van het interne bewustzijn van de Caraïbische cultuur en de viering van inheemse historische locaties. Veel lokale kunst- en ambachtshandelaren zijn bijvoorbeeld door toerisme zichtbaarder gemaakt en zijn winstgevende lokale industrieën geworden, door toeristerelateerde handel. Historische locaties, dankzij toeristische interesse, zijn gerenoveerd en beter onderhouden dan ze anders zouden zijn geweest, en lokale festivals en culturele evenementen zijn ontwikkeld en ondersteund vanwege zware toeristische participatie.
Caraïbisch toerisme maakt Caraïbische economieën bijzonder kwetsbaar voor de wims van de buitenwereld: momenteel is de Caraïben vier keer meer afhankelijk van toerisme dan elke andere regio in de wereld, en deze afhankelijkheid zal waarschijnlijk alleen toenemen, door dreigingen voor de landbouw-, mijnbouw- en textielindustrieën van de Caraïben. Verder betogen critici dat de meeste geldinstroom, door toerisme, gaat naar buitenlandse investeerders die de hotels, communicatiesystemen en vervoerssystemen relevant voor toerisme bezitten, en dat toerisme eigenlijk sterke loonkloofs heeft gecreëerd tussen ongeschoolde arbeiders en managementwerkers.
Critici van toerisme wijzen het breed als schuldige aan voor het bevorderen van de ontwikkeling van een ongeregelde criminele sector, inclusief prostitutie en drugs, door de onmacht van landen om de instroom van goederen en mensen te controleren. Verder heeft de instroom van luxe goederen en diensten die gepaard gaat met toegenomen toerisme geleden tot wat velen ervaren als een toename in materialisme in de Caraïbische cultuur. Tenslotte worden de belangen van lokale mensen vaak op de achtergrond gesteld voor die van de industrie: bijvoorbeeld worden stranden en lagunes vernietigd voor het bouwen van commerciële toeristische structuren, die winstgevender zijn dan het behoud van het milieu.
De Caraïben is een regio van eilanden en de Caraïbische Zee zuidoostelijk van de Golf van Mexico. Het klimaat in de regio varieert maar over het algemeen is het tropisch, warm en vochtig. Rapporterende landen tonen een toename in toerisme van 5 tot 10 procent in 2010 met een totaal van 16.556 aankom
Verschillende toerismeorganisaties dienen de Caraïbische regio. Sommige bestaan om alle toerismegerelateerde kwesties te dienen, terwijl andere specifieke gebieden van de industrie targeten zoals agrobusiness of hotels. Deze organisaties werken met organisaties in elk van de lidstaten, promotend de
De Caraïbische Zee en haar menigte eilanden liggen net ten zuiden van de Golf van Mexico, genesteld tussen de continenten Noord- en Zuid-Amerika. Toerisme is al lang de primaire industrie op de meerderheid van de Caraïbische eilanden, grotendeels door de ongelooflijke natuurlijke schoonheid en wildl
