Caraïbische landen zoals Jamaica en Barbados hebben sinds de jaren zeventig, in wisselende mate, toename in toerisme ervaren. Eilanden die al lang in de toerismebranche zitten, zoeken hun aandeel te behouden of uit te breiden, terwijl nieuwkomers werken aan uitbreiding. Voordat maatregelen genomen worden om Caribisch toerisme uit te breiden, moeten landen bepalen of de voordelen de nadelen wegen.
Toerisme is een veelbelovend middel voor duurzame economische ontwikkeling: het levert valuta op, creëert banen op lokaal, regionaal en nationaal niveau, en geeft overheden inkomsten. Het afstappen van de cash-crop economie die de Caraïben sinds de kolonialiteit domineerde, kan bijdragen aan stabiliteit. Bovendien heeft de groei van toerisme indirect de groei van gerelateerde sectoren gestimuleerd, zoals dienstverlening en toerismegerelateerde ondernemingen. Aruba's hotelcapaciteit en bouwsector zijn bijvoorbeeld sinds 1985 veelvoudig gegroeid.
Voorstanders stellen dat toerisme heeft geleid tot een verhoogde waardering voor Caribische cultuur, verhoogd intern bewustzijn en viering van inheemse historische locaties. Veel lokale kunst- en ambachtsbranches zijn door toerisme zichtbaarder en winstgevender geworden. Historische locaties zijn dankzij toeristische interesse gerenoveerd en beter onderhouden dan anders, en lokale festivals en culturele evenementen zijn ontwikkeld en ondersteund door zware toeristische participatie.
Caribisch toerisme maakt Caribische economieën kwetsbaar voor de wims van de buitenwereld: momenteel is de regio vier keer meer afhankelijk van toerisme dan enige andere regio, en deze afhankelijkheid zal waarschijnlijk toenemen door dreigingen voor landbouw, mijnbouw en textiel. Critici stellen dat de meeste geldstromen door toerisme naar buitenlandse investerders gaan die hotels, communicatie- en vervoerssystemen bezitten, en dat toerisme sterke loonkloof heeft gecreëerd tussen ongeschoolde arbeiders en management.
Critici wijzen toerisme als verantwoordelijk voor het bevorderen van een ongeregelde criminele sector, inclusief prostitutie en drugs, door de onmacht van landen om de instroom van goederen en mensen te controleren. Bovendien heeft de instroom van luxe goederen en diensten wat velen zien als een toename van materialisme in de Caribische cultuur veroorzaakt. Tenslotte worden de belangen van lokalen vaak op de tweede plaats gezet voor die van de industrie: stranden en lagunes worden vernietigd voor commerciële toeristische structuren, winstgevender dan milieu behoud.
De Caraïben is een regio van eilanden en de Caraïbische Zee zuidoostelijk van de Golf van Mexico. Het klimaat in de regio varieert maar over het algemeen is het tropisch, warm en vochtig. Rapporterende landen tonen een toename in toerisme van 5 tot 10 procent in 2010 met een totaal van 16.556 aankom
Terwijl de meeste mensen denken aan op het strand zitten, een tropische drank nippen en kijken naar kristalblauwe wateren als de ideale reis naar de Caraïben, zijn er ook alternatieve manieren om de regio te bezoeken. Als u iets dieper graaft, kan de Caraïben iets heel anders zijn dan ontspannen in
Betekenis Toerisme in de Caraïben is sterk afhankelijk van de economieën van andere landen. De sector vormt een groot deel van de Caraïbische economie en werkgelegenheid. De meeste bezoekers komen uit de Verenigde Staten. In de eerste vier maanden van 2010 maakten inwoners van de VS 6,5 procent van
