Gelegen in het noordoosten van Puerto Rico, is de prachtige kuststad Fajardo een van de hoofdtourismehubs van het gewest. Het beschikt over een prachtig natuurreservaat, een van de belangrijkste natuurgebieden van het eiland, waar talloze bedreigde soorten thuis zijn. Het is ook de thuisbasis van de grootste, drukste marina's in de Caraïbische regio (Puerto del Rey).
Bravo de Rivera, een Spaanse gouverneur, stichtte de stad Fajardo in de late 18e eeuw onder de oorspronkelijke naam 'Santiago de Fajardo'. In de vroege dagen was de stad ook bekend als 'La Metrópolis del Sol Naciente' (de stad die de zon van de Caraïben bewaakt). Hoewel klein en slaperig, droegen Fajardo's uitstekende vastgoed, een vlootgereed marina, bij aan de militaire aantrekkingskracht en gaven Fajardo zijn historische claim to fame. De stad was de locatie van een sleutelslag in de Spaans-Amerikaanse Oorlog toen Amerikaanse machten het kozen als een van hun hoofdinvasiepunt.
Generaal Nelson Appleton Miles, commandant van de Amerikaanse machten die Puerto Rico beoorlogden tijdens de Spaans-Amerikaanse Oorlog, was oorspronkelijk bevolen door de Washingtonse oorlogsplanners om schepen te laten aanleggen in Fajardo en de invasie te beginnen. Echter, Generaal Miles negeerde die orders en koos om verder op de kust aan te landen, een stad genaamd Guánica te binnenvallen. Ondanks zijn onconventionele methoden en gebrek aan communicatie met Washingtonse ambtenaren over zijn plannen voordat hij op land was, genoot hij een tactisch voordeel over de Fajardo-troepen.
Kapitein Frederic W. Rogers van de USS Puritan nam waar Generaal Miles stopte, landde in Fajardo op 1 augustus 1898. Hij merkte dat er geen Amerikaanse vlag was waar Miles had moeten zijn, de Kaap San Juan vuurtoren (of 'Faro de Las Cabezas de San Juan'). Hij realiseerde zich dat er een probleem moest zijn geweest waar hij in een goede positie was om op te lossen. Rogersvolgde Washingtons orders tot de letter, een afdeeling marines, matrozen en Puerto Ricaanse vrijwilligers naar de oorspronkelijke landingsplaats. Meer schepen voegden zich de volgende dag bij de Puritan en, versterkt door de versterkte bemanning, hief een kustrondje de VS-vlag boven de vuurtoren.
Er waren maar vijfentwintig man in de Spaanse garnizoen gestationeerd in Fajardo op dat moment; ze bereikten onmiddellijk San Juan na bewust te worden van de Amerikaanse aanwezigheid. San Juan, een zware ondermacht notend, beval hen te onttrekken. Toen ze vertrokken, ging Fajardo's burgemeester (Dr. Santiago Veve Calzada) begrijpelijk in paniek. De Spaanse commando's weigerden troepen te sturen om de stad te verdedigen ondanks zijn roep om hulp, dus Dr. Calzada nam het volk van de stad naar de meest verdedigbare positie in de stad om voor zichzelf te zorgen – de vuurtoren.
Spaanse troepen reageerden uiteindelijk op de invasie op 4 augustus, toen de militaire commandant (Generaal-Gouverneur Macias) 200 troepen stuurde, geleid door Kolonel Pedro del Pino, om Fajardo terug te veroveren. Er was verwarring. Immers, toen Pino zijn troepen voor het eerst in de stad leidde, was het essentieel verlaten; de bewoners waren allemaal gekroopt in de vuurtoren, ondanks de Amerikaanse vlag die erboven vloog. De aanwezigheid van de vlag notierend, besloot Pino die specifieke gebouw aan te vallen, niet wetend dat daar de Fajardanen schuilden. Toen de Spanjaren de aanval begonnen, seinen de Amerikaanse marines hun schepen, die begonnen de kust te bombarderen in een beschermend patroon.
De Amerikaanse schepen deden de Spaanse troepen terug in de stad. De volgende ochtend evacueerde een afdeeling Marines de geterroriseerde burgers van de vuurtoren naar de stad Ponce. Pino's mannen gebruikten de kans om de Amerikaanse vlaggen te verwijderen waar ze in de stad waren opgeheven en keerden terug naar San Juan, met de vlaggen als bewijs van overwinning. Ondanks de vraagachtige omstandigheden van de overwinning, markeerde Fajardo de enige keer dat VS-troepen gedwongen waren te onttrekken van enige positie tijdens de hele Puerto Ricaanse veldtocht.
Fajardo, aan de oostkant van Puerto Rico, grenst aan de Atlantische Oceaan en is een centrale hub voor boot- en duikexcurties. De stad, bijgenaamd La Metropolis del Sol Naciente (de stad die de zon van de Caraïben bewaakt), heeft uitgebreide natuurgebieden: regenwouden, koraalriffen, stranden. Bezoe
Terwijl Puerto Rico over het algemeen bekend is voor strandfeestjes, tropische drankjes en een levendig nightclubscene, zijn er diverse plekken op het eiland die kalmere, meer pittoreske vakanties aanbieden. Het diverse en verbluffende landschap, de rustige oceaan en de uitgestrekte regenwouden lene
De levendige aard van Puerto Rico vandaag is representatief voor een verscheidenheid aan culturele invloeden van over de hele wereld. Inheemse Taino-stammen, Spaanse ontdekkers, Afrikaanse slaven, Chinese immigranten, Europeanen, Cubanen en Amerikanen maken de unieke cultuur uit. Witte zandstranden,
