Jamestown, opgericht in 1607 als de eerste permanente Engelse vestiging in Noord-Amerika, confronteerde een gaantje van uitdagingen die de kolonie bijna doomden. Binnen het eerste jaar kwam ongeveer de helft van de oorspronkelijke 104 kolonisten om. De overlevenden worstelden met een dodelijke combinatie van omgevingsgevaren, voorzieningsfalendheden, interne twisten, en gespannen relaties met de Powhatan Confederatie.
De vestiging's locatie op een moerassige schiereiland langs de James River bleek disaastroos. Stagnerend water week muggen die malaria overdroegen, gecontamineerde putten verspreidden tyfus en dysenterie. De kolonisten, zonder immuniteit en medische kennis, vielen in grote getallen. Slechte voeding en afwezigheid van behoorlijke sanitatie versnelden de doodstolling.
De kolonisten arriveerden onvoorbereid voor landbouw in het onbekende klimaat. Hun voorraden raakten snel op, en ze manqueren de vaardigheden om effectief te boeren. Handel met inheemse stammen voor voedsel was sporadisch en vaak ontwricht door conflict. De winter van 1609–1610, bekend als de "Hongertijd," zag de bevolking krimpen van 500 tot 60 toen kolonisten tot het eten van leer, ratten, en zelfs elkaar overgingen.
Vroeg bestuur werd geteisterd door onenigheid. De regerende raad, met figuren als John Smith en Edward Maria Wingfield, was gescheurd door machtstrijd en slecht besluitvorming. Smith's harde hand en daaropvolgende vertrek lieten een leiderschapsleegte achter die de kolonie worstelde om te vullen.
De Engelsen zagen het land als leeg en de inheemse bevolking als obstakels. Hun eisen voor voedsel en pogingen Europese gewoonten op te leggen, ontstaken vijandigheid. De Powhatan, geleid door Wahunsenacawh (Powhatan), wisselden tussen handel en oorlog, wat de voedselvoorziening van de kolonisten verder destabiliseerde.
Jamestowns afstand van andere Engelse posten betekende dat versterkingen en voorraden traag arriveerden. Het moerassige terrein bemoeilijkte verdediging en maakte de vestiging kwetsbaar voor aanval.
De kolonie stabiliseerde pas na de aankomst van Lord De La Warr in 1610 met verse voorraden en een gedisciplineerdere bestuurstructuur. De invoering van tabaksteelt door John Rolfe leverde een geldgewaps die Jamestowns economische levensvatbaarheid uiteindelijk bevestigde.
Caraïbische eiland nachtclubs bieden bezoekers de kans om los te laten en plezier te hebben zodra de zon ondergaat na hun diverse dagactiviteiten. Met een combinatie van warm weer en milde zeebreezen, komt het nachtleven in de tropen tot leven. Locatietypes variëren van casinos tot oceaanzijde bars.
Tropische breedblaarbossen Gebieden met hoge neerslag (Abaco, Grand Bahama, Andros). Kroonbomen: mahonie, ceder, guajakhout. Dennenbossen Eleuthera, New Providence. Gedomineerd door Caraïbische den (Pinus caribaea), aangepast aan droogere klimaat. Mangrovebossen Kustelijke getijdenzones. Soorten: ro
Barbados behaalde onafhankelijkheid op 30 november 1966 na een opmerkelijk vredige, onderhandelde dekolonisatie—opgebouwd op decennia van bewuste institutionele opbouw. 1. Politieke Ontwakening en Organisatie (1930s–1950s) 1937 Relletjes: Katalysator—arbeidsonrust door heel Brits West-Indië. 1938:
