De Panama Kanaal was nooit een consensusproject in Washington. Van concept tot voltooiing (1904-1914) scheurde het partijen, regio's en ideologieën.
William Jennings Bryan (drievoudig kandidaat, Wilson's Staatssecretaris) leidde anti-imperialisten die het kanaal zagen als koloniale overreik. Zij hadden bezwaar tegen de 1903 Panama revolutie (VS-ondersteund), het Hay-Bunau-Varilla Verdrag (onderhandeld door een Franse lobbyist, geen Panamaans handtekening), en de Kanaalzone's eeuwigdurende huur. "Kanonbootdiplomatie" schond zelfbeschikking.
AFL (Gompers) en Socialistische Partij (Debs) veroordelden: 5.600+ werker doden (meestal West-Indische zwarten), gesegregeerde loon/omstandigheden, vakbondsonderdrukking, geïmporteerde stakingbrekers. De Kanaalzone was een "regering door injunctie" - geen arbeidersrechten. Congress hearings (1912) onthulden misbruiken; hervormingen volgden maar langzaam.
Progressieven (La Follette) steunden het kanaal maar eisten publieke eigendom, eerlijke lonen, anti-monopolie vrachten. Conservatieve Republikeinen (Aldrich, Cannon) steunden winst van private aannemers. Roosevelt (TR) kneep oppositie via patronage, persmanipulatie en pure wil - "Ik nam de Isthmus, startte het kanaal, en liet het Congres niet debatteren maar ratificeren."
Westkust wetgevers (Californië, Washington) kampioenden het kanaal - Aziatische handelstoegang. Ooskust havenbelangen (NY, Boston) vrezen afwatering. Zuidelijke Democraten zorgden zich om navale concentratie. Midwestern isolationisten hadden bezwaar tegen elke buitenlandse verstrengeling.
Roosevelt's uitvoerende dominantie prevaleerde. De 1902 Spooner Wet autoriseerde Panama route ($40M aan Fransen, $10M aan Panama). Senaat ratificeerde 66-14 (1903). Maar de politieke littekens bleven: 1912 verkiezingsscheuring (TR's Bull Moose), Wilson's "morele diplomatie" retorica vs. Kanaalzone realiteit, 1977 Torrijos-Carter Verdragen (terugkeer aan Panama) gedebatteerd gedurende een decennium.
Het kanaal slaagde als engineering; als democratisch proces was het een casestudy in uitvoerende overreik.
Toen Forbes Traveler magazine hun keuzes voor de top 10 duiklocaties in de wereld noemde, waren er vier uit de 10 in de Caraïben. Met honderden eilanden, waarvan veel nog onbewoond, mariene parken, natuurlijke koraalriffen, lavastromen, onderwatergrotten, gezonken schepen en kristalheldere wateren v
Overheid is niet optioneel—het is het mechanisme waarmee een samenleving coördineert, beschermt, en zichzelf vooruit helpt. Voor Guyana gelden specifieke imperatieven. 1. Wet, Orde, en Rechtspraak Politie, rechtbanken, gevangenissen, DPP. Contracten afdwingen, eigendom beschermen, geweld deterreren.
Sahara-woestijn – Noord-Afrika, grootste hete woestijn (~9M km²). Arabische woestijn – Midden-Oosten, over Saoedi-Arabië, Irak, Jordanië. Gobi-woestijn – Centraal-Azië, China/Mongolië, duinen en bergen. Kalahari-woestijn – Zuidelijk Afrika (Botswana, Namibië, Zuid-Afrika), rode duinen, wildlife. At
