Vegetatiezones van Ecuador: Van Kust tot Amazon tot Galápagos

Ecuador's buitengewone biodiversiteit stamt van vier duidelijke vegetatiezones ingepakt in een Colorado-grote land:

1. Kustvlaktes (Costa)

• Tropisch Regenwoud: Noordkust (Esmeraldas) — mahonie, balsa, rubber, hoge endemisme.
• Mangroven: Estuaria (Guayas, Cayapas) — cruciale kwekerijen voor zeeleven.
• Droogbos: Zuidkust (Manabí, Santa Elena) — bladverliezend, droogte-aangepast (ceibo, palo santo).

2. Andebergbergen (Sierra)

• Wolkenbos (Bosque Nublado): 1.800–3.000 m — eeuwig mist, epifyten (orchideeën, bromelia's, mossen), brilbeer habitat.
• Getemperd Bos: 2.500–3.500 m — els, eik, laurier, polylepis (papieren bast boom).
• Páramo: 3.500–4.500 m — uniek hooggelegen grasland met frailejones (Espeletia), kussenvormige planten, gletsjermeren.

3. Amazoneregenwoud (Oriente / Amazonía)

• Oostelijk van Anden — hyper-diverse terra firme en várzea bossen. Kronen >40 m. Duizenden boomsoorten, lianen, palmen, orchideeën, medicinale planten. Yasuni Nationaal Park: werelds hoogste biodiversiteit per hectare.

4. Galápagoseilanden

• Vulkanische oorsprong, aride laaglanden (cactussen: Opuntia, Jasminocereus; Palo Santo), vochtige hooglanden (Scalesia bossen, Miconia), mangroven. Hoge endemisme: reuzenzeeschildpad, zeeleguaan, Darwin's vinken.

Ecuador bezit ~10% van aardse plantensoorten in 0,2% van landoppervlakte—een megadiversiteitshotspot.