Waarom de VS Indiangebied wilde: expansie, grondstoffen, veiligheid, assimilatie

De VS streefde in de 18e–20e eeuw naar inheemse landen voor samenhangende redenen:

1. Manifest Destiny: Ideologische overtuiging van goddelijk recht om het continent te bespannen.
2. Economische grondstoffen: Goud (CA, Black Hills), hout, vruchtbare grond, water, mineralen – land als kapitaal.
3. Vestigingsdruk: Boeren, veehouders, speculanten eisten land; overheid faciliteerde via verdragen, verwijdering, allotering.
4. Assimilatiebeleid: Dawes Act (1887) brak gemeenschappelijk land in individuele percelen om inheemenen te "beschaven"; "overschot" verkocht aan blanken.
5. Nationale veiligheid: Stammen geallieerd met Britse/Spaanse/Mexicaanse machten; later weerstand (Tecumseh, Red Cloud, Sitting Bull) geframed als dreiging.
6. Grondstofontginning: Hout, mijnbouw, spoorwegen, waterrechten – ontginning vereiste duidelijke eigendom.
7. Religieuze missie: Christening ging vaak gepaard met landverwerving (missies, interaten).

Resultaat: Van ~1,5 miljard acre (1776) naar ~56 miljoen acre (1934) – 96% verlies. Ontworteling, culturele breuk, armoede, trauma blijven. Verdragen vaak onder dwang, misbegrepen of gebroken.

De "noodzaak" was geconstrueerd: een uitdijende vestigingsstaat had land nodig, en inheemse soereignty stond in de weg.