Gebeurtenissen die Americas vrees voor communistische revolutie aanwakkerden

Amerikaanse angst voor een binnenlandse communistische opstand piekte in twee "Rode Schrikken" (1919–1920 en late 1940s–1950s), gedreven door ontwikkelingen in het buitenland en thuis:

Russische Revoluties (1917)

• Februari Revolutie ontzette de Tsar; Oktober Revolutie bracht Lenines Bolsjevieken aan de macht, wereldrevolutie verklarend als hun doel.
• De Communistische Internationale (Comintern, 1919) financeerde en stuurde actief buitenlandse communistische partijen.

Vroege Sovjietbeleid

Nationalisatie van industrie, grondherverdeling, en anti-godsdienst campagnes signaleerden een radicale breuk met kapitalistische normen, alarmierend VS zakelijke en godsdienstige leiders.

Binnenlandse onrust (1919–1920)

• Anarchistische aanslagen (bijv. Wall Street, 1920) en massastakingen (Seattle General Strike, Staalstaking) werden – vaak overdreven – gelinkt aan "Roden."
• Justice Minister A. Mitchell Palmer's razzia's deporteerden honderden verdachte radicalen.

Koude Oorlog escalatie (Na-1945)

• Sovjetconsolidatie Oost-Europa, Berlijnblokkade (1948), en Koreaanse Oorlog (1950) frameerden communisme als existentiële geopolitieke dreiging.
• Spionagezaken (Rosenbergs, Alger Hiss) en McCarthy-hoorzittingen verergerden binnenlandse verdacht.

Deze episodes vestigden anti-communisme als een definerend kenmerk van 20e-eeuwse VS politiek.