Het Assyrische Rijk op zijn hoogtepunt (650 v.Chr.): Een kaart in woorden

Op zijn hoogtepunt onder Assurbanipal (r. 669–631 v.Chr.) naaide het Assyrische Rijk een gebied van verbazingwekkende omvang:

• Noord: Kaukasus-uitlopers (moderne Georgië/Armenië grens) — Urartu gereduceerd tot vasal.
• Zuid: Arabische woestijnrand — inclusief oase-steden als Doema en Tayma, diep in de Nafud.
• West: Middellandse Zee-kust — van Tarsus (Cilicië) via Antiochië, Byblos, Tyrus, Sidon, Akko, Gaza, tot de Brook van Egypte (Wadi el-Arish).
• Oost: Kaspische Zee-aanloop — Media (noordwest Iran) tributair; Elam (Khuzestan) geannexeerd na 646 v.Chr. plundering van Soesa.

Belangrijke knooppunten

• Hoofdsteden: Nineve (primaire), Kalhu (Nimrud), Assur (religieus), Dur-Sharrukin (Khorsabad).
• Provinciale hubs: Harran, Karkemis, Til-Barsip, Arpad, Damaskus, Samaria, Asjdod, Memphis (Egypte, kort), Babylon (direct bestuur 648–627 v.Chr.).
• Vasalkoninkrijken: Juda, Edom, Moab, Ammon, Fenicische steden, Cyprus (Iadnana), Tabal, Que, Mannae.

Ongeveer 1,4 miljoen km² — vergelijkbaar met het Achemenidische Rijk aan zijn begin, maar bereikt met een strakkere, meer extractieve bureaucratie. De "Assyrische eeuw" (745–612 v.Chr.) herdefinieerde wat een Nabije-Oosterse staat kon zijn.