Door de 19e en vroege 20e eeuw heen nastreefde de Verenigde Staten invloed over Cuba door diplomatie, economische penetratie en uiteindelijk militaire interventie. De motieven waren veelzijdig en ontwikkelden zich in de tijd.
Cuba's vruchtbare grond en slavernij-gebaseerde plantage-economie maakten het tot 's werelts leidende suikerproducent tegen de mid-1800s. Amerikaans kapitaal vloei in Cubaanse suikerfabrieken, spoorwegen en tabaksgoederen. In de jaren 1890 controleerden VS-investeerders een groot deel van de uitvoereconomie van het eiland, en Amerikaanse importtarieven op Cubaanse suiker (terwijl VS-goederen vrij waren) verdiependen de afhankelijkheid. Het beveiligen van deze economische voet aan wal was een primaire drijfveer van expansionistisch beleid.
Cuba beheerst de toegang tot de Golf van Mexico en de toegang tot de toekomstige Panamakanaal. VS-marineplanners, met name Alfred Thayer Mahan, zagen een Cubaanse basis als essentieel voor machtsprojectie in de Caraïben en bescherming van zuidelijke kustelijke handelsroutes. De vrees dat een rivaliserende macht – Spanje, Groot-Brittannië, of later Duitsland – een maritieme aanwezigheid daar zou vestigen, voegde urgentie toe aan Amerikaanse ambities.
Vele Amerikaanse leiders geloofden dat Cuba een natuurlijke uitbreiding was van de Verenigde Staten, bestemd om zich de unie aan te sluiten. John Quincy Adams schreef beroemd in 1823 dat Cuba, "als een rijpe vrucht," in Amerika's schoot zou vallen als het van Spanje gescheiden was. Deze mengeling van raciale paternalisme, commercieel eigenbelang en nationalistische ideologie voedde annexionistische sentimenten, filibuster-expedities en uiteindelijk de Spaans-Americaanse Oorlog.
De Spaans-Americaanse Oorlog (1898) beëindigde Spaans bewind, maar de VS legde een militaire regering op en later de Platt Amendment (1901), die de VS het recht gaf om militair in te grijpen en Guantánamo Bay te huren. Cuba kreeg formele onafhankelijkheid in 1902, maar bleef zwaar onder VS-invloed tot de revolutie van 1959.
Onwaar. Grote steden zijn verdeeld over elk continent en elk halfrond. De Oosten-bias komt door: Historisch eurocentrisme: Vroege verstedelijking in Mesopotamië, Nijl, Indus, Gele Rivier (allemaal oostelijk van Europa). VS-perspectief: Oostkuststeden (NYC, Boston, Philly) ontstaan eerst; Westkust b
Waar zomers heet zijn, winters wreed Koude woestijnen (BWk in Köppen classificatie) hebben heet zomer maar bevroren winters, met lage neerslag (<250 mm/jaar). Ze komen voor op hoge breedtes of hoge elevaties. Belangrijke landen die ze herbergen: LandKoude Woestijn(en) ChinaTaklamakan, Gobi (noor
De Verboden Stad (Zijin Cheng), een uitgestrekt paleiscomplex in centraal Peking, diende bijna 500 jaar (1420-1912) als het politieke en ceremoniële hart van China. Gebouwd door de Yongle-keizer van de Ming-dynastie (1406-1420), herbergde het 24 keizers — 14 Ming, 10 Qing — en hun huishoudens, worde
