Traditionele woningvormen van de inheemsten van de Pacific Northwest

• Centrale vuurputten met rookgaten in het dak
• Slaapplatformen langs muren met opslag eronder
• Verwijderbare wandplanken voor zomerventilatie
• Uitgebreide gesneden huisposten en frontale palen met klanwapens
• Afmetingen tot 30+ meter lang voor hoog-statuslijnen

Stammen waaronder de Haida, Tlingit, Tsimshian, Kwakwaka'wakw, Nuu-chah-nulth, en Coast Salish bouwden variaties op deze stijl.

2. Half-ondergrondse putwoningen

Voornamelijk gebruikt in binnenlandse plateaugebieden (Interior Salish, Kutenai) met koudere winters. Cirkelvormige of rechthoekige putten 1-2 meter diep werden bedekt met balken geïsoleerd door aarde en zode. Toegang via ladder door dakrookgat bood uitstekende thermische efficiëntie.

3. Tijdelijke/seizoensgebonden structuren

• Mattenhutten: Lichtgewicht frames bedekt met gevlochten tule of lisoddenmatten voor zomerviskampen
• Bastschuilplaatsen: Snel opgebouwd uit cederbastplanken over paalframes
• Leantoes: Simpele windschermen voor jacht/verzameltochten

Verduidelijking van veelvoorkomende misverstanden

Tipis en wigwams waren niet traditionele Pacific Northwest-woningen. Tipis horen bij Prairie-culturen; wigwams bij Northeastern Woodlands-stammen. Sommige binnenlandse Plateau-groepen gebruikten tipi-achtige structuren na paardenadoptie, maar deze waren verschillend van Prairie-tipis.

Architecturale raffinement

Pacific Northwest plankenhuizen vertegenwoordigen geavanceerde engineering: geen nagels, precieze verbindingen, modulair ontwerp voor uitbreiding, en structurele flexibiliteit om aardbevingen te weerstaan. Ze weerspiegelden complexe sociale organisatie waar huis = linie = economische eenheid = ceremoniële ruimte.

Continuïteit en herleving

Hoewel weinig traditionele plankenhuizen nog staan, hebben diverse gemeenschappen nieuwe gebouwd als culturele centra (bijv. Haida Heritage Centre, 'Ksan Historical Village). Hedendaagse inheemse architecten trekken ook deze principes aan voor moderne gebouwen.