De vier vicekoninkrijken van Spaans Latijns-Amerika

Op zijn piek (laat 18e eeuw) werd het Spaanse Rijk in Amerika bestuurd via **vier vicekoninkrijken**—ieder geleid door een **Vicekoning** (Virrey) die de Kroon vertegenwoordigde.

1. Vicekoninkrijk Nieuw-Spanje (Virreinato de Nueva España) — **Opr. 1535**
   Hoofdstad: Mexico-Stad (Tenochtitlan).
   Grondgebied: Mexico, Centraal-Amerika (tot Costa Rica), **Spaans Caraïbisch Gebied** (Cuba, Puerto Rico, Hispaniola, Trinidad), **Filipijnen, Guam, Marianen, Carolijnse Eilanden** (beheerd via Manila Galeon), **Florida, Louisiana (west van Mississippi), Californië, Zuidwest VS**.
2. Vicekoninkrijk Peru (Virreinato del Perú) — **Opr. 1542**
   Hoofdstad: Lima (Ciudad de los Reyes).
   Grondgebied: **Heel Zuid-Amerika** behalve Portugees Brazilië & Venezolaanse kust. Later verkleind door oprichting Nieuw-Granada & Río de la Plata.
3. Vicekoninkrijk Nieuw-Granada (Virreinato de Nueva Granada) — **Opr. 1717 (permanent 1739)**
   Hoofdstad: Santa Fe de Bogotá.
   Grondgebied: **Colombia, Venezuela, Ecuador, Panama** (plus Guyana kust claims). Opgericht om Caribische kust te verdedigen & noordelijke Anden te beheren.
4. Vicekoninkrijk Río de la Plata (Virreinato del Río de la Plata) — **Opr. 1776**
   Hoofdstad: Buenos Aires.
   Grondgebied: **Argentinië, Uruguay, Paraguay, Bolivia** (Boven-Peru), delen van Brazilië/Chili claims. Opgericht om Zuid-Atlantisch te beveiligen vs. Portugezen/Britsen.

Ondergeschikte Eenheden

• Generaal-Kapitainschappen: Guatemala, Venezuela, Cuba, Chili, Filipijnen — militaire/politieke autonomie binnen vicekoninkrijken.
• Audiencias: Hoge gerechtshoven (Mexico, Lima, Bogotá, Charcas, Quito, Guatemala, Manila, Santo Domingo, Guadalajara) — juridisch + administratief toezicht.

Deze vier vicekoninkrijken vormden de **basis voor de onafhankelijke naties** van Latijns-Amerika na 1810–1825.