De oude stad Toledo was ooit de hoofdstad van Spanje en daarvoor een belangrijke stad zowel tijdens de Romeinse als Arabische heerschappij. Het was de thuisbasis van een gezamenlijke poging om de uitgebreide klassieke teksten die de Arabieren hadden verzameld in het Latijn te vertalen. Het was ook de thuisbasis van de meest bekende zwaardensmeden in dit deel van de wereld. Een van de hoofdbranches van de stad is nog steeds de productie van scheermessen.
Toledo ligt 65 km ten zuiden van Madrid, in het midden van het Iberisch schiereiland. Het is makkelijk bereikbaar per trein of bus vanaf Madrid. De AVE hogesnelheidstrein doet er maar 30 minuten over. Rijden kan een probleem zijn omdat er geen parkeerplaatsen zijn in het middeleeuwse stadscentrum. De stad is de hoofdstad van zowel de provincie Toledo als de autonomeregio Castilië-La Mancha.
Het Toledo-gebied is bewoond sinds de bronstijd, maar de stad kreeg zijn naam van de Romeinen, die het Toletum noemden. Toen het Romeinse rijk viel, werd de stad de hoofdstad van de Westgoten, totdat het grootste deel van het huidige Spanje in de achtste eeuw door de Arabieren werd veroverd.
De stad werd een handels- en cultuurcentrum waar joden, christenen en moslims in vrede samenleefden. Toen koning Alfons VI Toledo in 1085 innam, was het de eerste van de grote Moorse steden die aan de christenen viel, en markeerde het begin van de "reconquista", die eindigde toen het laatste Moorse koninkrijk Granada in 1492 werd veroverd.
Toledo werd een leercentrum na de overwinning, geleerden vertaalde klassieke teksten eerst van het Arabisch naar het Spaans, dan van het Spaans naar het Latijn, waardoor ze beschikbaar kwamen voor de rest van Europa. Toen het hof verhuisde na de voltooiing van de reconquista, verloor de stad zijn politieke belang.
Toledo was lang een religieus centrum, en religieuze feestdagen blijven belangrijk in de evenementenkalender van de stad. Pasen wordt gevierd met ceremonies die het lijden van Christus naspelen, en zijn verklaard tot Nationaal Toeristisch Belang door de Spaanse overheid. De kerken van de kloosters in Toledo zijn open tijdens Pasen, maar gesloten de rest van het jaar.
Het Fronlichaamsfeest, zes weken na Pasen, is verklaard tot Internationaal Toeristisch Belang door de Spaanse overheid. Tijdens de viering beweegt een processie door de stad, waar straten en huizen gedecoreerd zijn. Het is mogelijk de binnenplaatsen van de huizen te bezoeken en de decoraties te zien.
De hoofdaantrekkingen van Toledo zijn de gebouwen, in het bijzonder de kathedraal. De bouw begon in 1226 en werd voltooid in 1493. Het is gebouwd in de Spaanse Gotische stijl. De stad kent veel kleinere kerken, die voor het publiek open zijn.
De kerken van Toledo zijn rijk versierd. El Greco, een van de beroemdste schilders van Spanje, woonde in de stad van 1572 tot 1614. Hij versierde verschillende kerken in de stad, inclusief de kathedraal, en zijn werk is gedocumenteerd in een museum.
De stad werd in 1986 een UNESCO Werelderfgoed.
Toledo voor de Spaanse overwinning was een moslimstad. Na de overwinning werden joden en moslims enige tijd getolereerd, maar de joden werden in 1492 uit Spanje uitgewezen, en de moslims in 1502.
De huidige stad is grotendeels gebouwd als een Arabische stad. De moskee van Cristo de la Luz werd in 999 gebouwd als een kopie van de moskee van Córdoba. Het oude Joodse kwartier staat nog steeds, en de synagoge van Santa María la Blanca, de synagoge van El Tránsito, en de kerk van San Sebastián zijn voor bezoekers open. Het plein bekend als Plaza de la Judería was de Joodse markt.
Managua is een hoofdstad in overgang. De trots toont haar Latijns-Amerikaanse erfgoed, maar is langzaam in het markten van zichzelf als een elite toeristische bestemming. Het heeft een handvol musea, parken en monumenten, maar de stad richt zich voornamelijk op zakelijke reizigers die de struikelend
Het recept voor Spanjes magische stad Toledo is een complex, vereisend infusies van Moren, christenen, joden en Romeinen die in relatieve harmonie over duizend jaar samen smelten. Deze versterkte stad, aan drie kanten begrenst de rivier Tagus en overziend de lange vlakten van Nieuw-Castilië, di
Managua is een hoofdstad in overgang. De stad toont trots haar Latijns-Amerikaanse erfgoed, maar is traag in het markten als elite toeristische bestemming. Het heeft een handvol musea, parken en monumenten, maar richt zich primair op zakelijke reizigers die de struikelende Nicaraguaanse economie kun
