Spanje bezit het grootste deel van het Iberisch schiereiland in zuidwest-Europa, dat het deelt met Portugal. Het landschap kenmerkt zich door schroeve bergen, half-droge woestijnen, een breed centraal plateau en rivierdalen. Dankzij het gevarieerde klimaat en landschap bevat "vasteland-Spanje en de Balearen ongeveer 8.000 van Europas 9.000 plantensoorten, waarvan 2.000 uniek zijn voor het Iberisch schiereiland", aldus Damien Simonis in "Lonely Planet Spain". Van lente tot herfst bloeien inheemse planten in alle regio's.
De kurkoweik (Quercus suber) groeit in de Sierra Morena en in boomgaardachtige hainen door heel Spanje. De boom wordt tot 15 meter hoog en heeft een "dikke, diep gefureerde, sponsachtige bast", volgens "Plant Life in the World's Mediterranean Climates". Ongeveer elke tien jaar wordt de buitenbast geoogst voor kurk, waarna een bloot roodbruine stam blijft. De bladeren zijn wintergroen, donkergroen bovenaan en witachtig aan de onderzijde, leerachtig en elliptisch.
Na de VS is Spanje de op een na grootste amandelenproducent ter wereld, aldus Andalucia.com. Zoete amandelenbomen (Amygdalus communis) staan op de hellingen en kliffen van Andalusië en Valencia. De meerjarige boom bereikt 9 meter hoogte met donkere, gescheurde bast. De takken zijn wispelig en uitgesteld met lansvormige bladeren met scherpe puntjes en fijn getande randen. Paren van geurende bleekroze of witte bloemen verschijnen in maart voor de bladeren. Naarmate de amandelen rijpen, harden de schillen.
De vogelnestorchis (Neottia nidus-avis) in noord- en noordoost-Spanje bezit geen chlorofyl en bladeren. De orchis groeit onder dode bladeren op de bosbodem of in bermen. Stengel en bloemen zijn uniform lichtbruin. De plant heeft bruinachtige schubben op de stengel en vormt dikke wortels die zich voeden van afgestorven bladeren. De naam verwijst naar het nestachtige uiterlijk van de wortels.
In de zuidelijke en centrale berggebieden groeit de meerjarige gele gentiaan (Gentiana lutea) op 900-1.350 meter hoogte, aldus Botanical.com. Grote oranje-gele bloemtrossen zitten op een holle stengel van 1,2 meter of hoger. Geelgroene bladeren zijn puntig en oblolaat, kleiner naar de top. De wortel wordt in de herfst geoogst voor medicinale doeleinden, gesplitst en langzaam gedroogd. De wortel is bruin van buiten en geel van binnen, kan 5 cm dik en een meter lang worden.
Espartogras (Stipa tenacissima) bloeit op de steppen van La Mancha en zuidoost-Spanje op zandgrond. Dit slanke, draadige gras heeft grijsgroene bladjes van 1-6 cm lang. Ambachtslieden gebruiken het grove gras voor touwwerk, papier en manden.
Reuzenveergras (Stipa gigantea), inheems in de Spaanse bergen, vormt een prikkelende klos van boogvormig donkergroen blad tot 60 cm hoog. Grote, luchtige, langgestelde scheden beginnen paars en rijpen tot bleek geelgoudige bloemen die in de zomer uit het loof opkomen.
Honduras biedt een enorme en diverse flora en fauna, waarvan veel inheems is aan het land. Met zo veel bedreigde en unieke dieren op haar grondgebied, heeft de Honduraanse overheid grote stappen gezet naar conservatie, bescherming en het stimuleren van een groeiende milieugemeenschap. Als je naar Ho
Ierland is een van de weinig landen die herkend worden aan het blad van één plant: de klaverzuring. Ondanks de bijnaam Emerald Isle heeft Ierland een relatief kleine flora vergeleken met andere Europese landen (volgens National Botanic Gardens, Glasnevin, Dublin). De meeste planten komen elders in E
De geografische terrein van Marokko is een van de meest ongastherlijke ter wereld tijdens de hitte van de dag, aangezien het grotendeels woestijn is. Ondanks dit is Marokko de thuisbasis van veel soorten planten en dieren. De meerderheid van deze planten en dieren heeft zich aangepast aan het terrei
