Het Münchenakkoord (30 september 1938) liet Nazi-Duitsland de Tsjechische Sudetenlanden aannekteren. De betekenis is diepgaand:
Britten en Frankrijk, de oorlog wilgend vermijden, gaven in op Hitler's territoriaale eisen. Dit verzachtingsbeleid ging ervan uit dat concessies Nazidoelstellingen zouden voldoen.
Tsjechoslowakije werd uitgesloten van onderhandelingen en gedwongen grondgebied af te staan zonder toestemming — een verraad aan collectieve veiligheidsprincipes.
Het akkoord moedigde Hitler aan, wat westerse onwilligheid om agressie te confronteren toonde. Binnen zes maanden bezetten Duitsers de rest van Tsjechoslowakije; binnen een jaar viel Polen, wat WOII ontketende.
De Volkenbond faalde de crisis aan te pakken, wat haar verval versnelde en vervanging door de VN in gang zette.
Aannektering voegde industriële hulpbronnen, grensverdedigingen en 3,5 miljoen etnische Duitsers aan het Rijk toe.
Bondgenoten en kleine naties verloren vertrouwen in internationale akkoorden, wat toekomstige collectieve veiligheidspogingen ondermijnde.
München werd een synoniem voor de gevaren van het verzachten van totalitaire agressie.
Oslo I (1993) & Oslo II (1995): Mijlpalen & Limieten Belangrijke Prestaties Wederzijdse erkenning: Israël erkende PLO als Palestijnse vertegenwoordiger; PLO erkende Israëls recht te bestaan, afzwaarde geweld. Palestijnse Autoriteit (PA) gecreëerd: Tussentijds zelfbestuur in Gaza-Jericho (Oslo I), d
De overgrote meerderheid van de Noorse bevolking is geconcentreerd in het
Tijdens de zeiltijd revolutioneerde het begrijpen van oceaanstromen de postbezorging tussen Europa en Amerika. Postautoriteiten benutten kennis van stroompatronen - vooral de Golfstroom en Noord-Atlantische Drift - om snellere, betrouwbaardere routes te ontwerpen. Door op deze krachtige, warme water
