Rome "stierf" niet op één datum – het transformeerde over eeuwen. De traditionele datum van 476 n.Chr. (Odoaker zet Romulus Augustulus af) markeert slechts het einde van de westelijke keizerlijke lijn. De oostelijke helft bloeide voort als het Byzantijnse Rijk voor nog een millennium.
Frequente usurpaties, korte regeringsperiodes en de verdeling van het rijk na 395 n.Chr. ondermijnde gecentraliseerde autoriteit. Het westelijke hof werd een pop van Germaanse generaal als Stilicho en Ricimer.
Hunnische migraties duwden Gothen, Vandalen, Sueven en andere groepen over de grenzen. Rome vestigde ze toenemend als foederati (geallieerde troepen), die uiteindelijk onafhankelijke koninkrichten vormden: Westgoten in Spanje, Vandalen in Noord-Afrika, Franken in Gallië.
Muntwaardeverlaging, galoppende inflatie, verstoorde handelsroutes, en verlies van Noord-Afrikaanse graaninkomsten lamden de fiscale basis. De belastingdruk viel zwaar op een krimpende klasse landeigenaren, wat landvlucht dreef.
Het verdedigen van een 10.000 km grens met beperkte bemanning dwong tot steun op barbarische huurlingen wier loyaliteit transactioneel was. Het leger werd een staat in de staat.
De opkomst van het christendom verdreef de traditionele burgerlijke godsdienst, wat loyaliteitsstructuren veranderde. De Kerk nam geleidelijk maatschappelijk welzijn en administratieve functies over die de staat niet meer kon volhouden.
Corruptie, verkoop van ambten, en de vlucht van curiale elite uit gemeentelijke taken holten lokaal bestuur uit.
Romeins recht, Latijn, christendom en stedelijke netwerken bleven bestaan. De "val" was een langzame metamorfose tot middeleeuws Europa – minder een catastrofe dan een complexe herstructurering van macht, identiteit en beschaving.
In herfst 1956 schudden twee seismische gebeurtenissen de Koude-Oorlogswereld: de Sovjetinvasie van Hongarije (4 nov) en de Angels-Franse-Israëlische invasie van Egypte over Suez-kanaalnationalisatie (29 okt–7 nov). Hoewel afzonderlijk in oorsprong, versterkte hun gelijkzeitigheid wereldwijde gevolg
Eén Zee, Noordgrens Polen grenst aan één zee: de Baltische Zee. Hij ligt ten noorden, met ~528 km (328 mijl) kustlijn. Details Baltische Zee Type: Brak, semi-ingesloten randzee van de Atlantische Oceaan. Poolse Havens: Gdańsk, Gdynia, Szczecin, Świnoujście, Kołobrzeg, Darłowo, Ustka. Kenmerken: Gol
Behandeld tot een gebied rijk aan cultuur en gesteund in buitenlandse schoonheid, vinden bezoekers van Noorwegen de mensen warm en vriendelijk en de kroegen en restaurants uitnodigend. Mandal, de zuidelijkste stad in Noorwegen, heeft diverse restaurants en bars die een verscheidenheid aan eten en dr
