Neutrale Naties in WOII: Europa's Non-Belligerenten

Verschillende Europese landen handhaafden officiële neutraliteit gedurende de Tweede Wereldoorlog, hoewel "neutraliteit" vaak complexe sympathieën en geheime samenwerking maskerde:

• Spanje: Franco's regime was officieel non-belligerent maar ideologisch uitgelijnd met de As; stuurde Blauwe Divisie om USSR te vechten; leverde wolframs aan Duitsland.
• Portugal: Salazar's Estado Novo handhaafde oudste bond (met VK) maar bleef neutraal; toestemming Alliëren Azorenbases (1943); exporteerde wolframs aan beide kanten.
• Zwitserland: Gewapende neutraliteit; mobiliseerde 850.000 troepen; fungeerde als financiële hub, inlichtingencentrum, Rode Kruis gastheer; controversiële goudtransacties met Reichsbank.
• Zweden: Neutraal maar maatgevingen: toestemming Duitse troepentransit naar Noorwegen (1940–43), exporteerde ijzererts vitaal voor Duitse oorlogsmachine; later hulp aan Alliëren (inlichtingen, training Noorse politie).
• Ierland (Éire): Strenge wettelijke neutraliteit (Emergency Powers Act); weigerde Alliëren zeebases (Verdragshavens); maar deelde covert weerdata, toestemming Alliëren vliegtuigen overvliegen (Donegal Corridor), interneerde Duitse maar niet geallieerde bemanningsleden.

Overige: Vaticaanstad (neutraal soeverijn), Turkije (neutraal tot feb 1945), Andorra, Liechtenstein, San Marino, Monaco (microstaten).

Werkelijke neutraliteit was zeldzaam; meesten balanceerden overleven met economische noodzaak en geopolitieke druk.