Camillo di Cavour: Architect Van De Italiaanse Eenwording

Graaf Camillo Benso di Cavour (1810–1861) was de meesterbrein achter de politieke en diplomatieke strategie die Italië verenigde onder het Huis van Savoye.

1. Politieke Modernisering (Piemont-Sardinië)

• Eerste Minister (1852–59, 1860–61).
• Promulgeerde de Statuto Albertino (1848-grondwet) als liberaal kader.
• Geseculariseerde staat: kerkmacht teruggedrongen, burgerlijk huwelijk, godsdienstvrijheid.
• Vrijhandelverdragen (Britannië, Frankrijk, België) – Piemont geïntegreerd in Europese economie.

2. Economische Transformatie

• Spoorwegnetuitbreiding (Turijn–Genova, Alpinetunnels).
• Industriële bevordering: textiel, mechanica, bankwezen (Crédit Mobilier).
• Modernisering landbouw, droogmaking, kanalen.

3. Diplomatiche Meesterzet: Tweede Italiaanse Onafhankelijkheidsoorlog (1859)

• Geheim Plombières-akkoord (1858) met Napoleon III: Frankrijk helpt Piemont tegen Oostenrijk voor Nice/Savoie.
• Oostenrijk uitgedaagd oorlog te verklaren.
• Franco-Piemontese overwinningen bij Magenta, Solferino → Oostenrijk cedeert Lombardije.

4. Eenwording Organiseren

• Ondersteunde Garibaldi's Expeditie der Duizend (1860) – heimelijk wapens, schepen geleverd.
• Piemontes leger binnenviel Pauselijke Staten (Umbrië, Marken) om met Garibaldi te verbinden.
• Plebiscieten voegden Toscane, Parma, Modena, Romagna, Zuiden toe.
• Maart 1861: Koninkrijk Italië uitgeroepen; Cavour eerste PM.

5. Visie Kort Getekend

Cavour stierf 6 juni 1861 (malaria), 50 jaar – net toen Italië geboren was. Venetië (1866) en Rome (1870) voltooiden zijn ontwerp postuum.

Cavour combineerde realpolitik, liberale economie en nationalistische visie – de "hersenen" bij Garibaldi's "zwaard" en Victor Emmanuel's "kroon".