Ulsterbus (Translink) exploiteert interstedelijke/landelijke routes die Belfast verbinden met alle grote steden (Derry/Londonderry, Enniskillen, Newry, Coleraine, etc.). Metro bedient het grotere Belfast. Tarieven: contactloos, mLink app, of contant. Landelijke frequentie kan laag zijn (elk uur of minder).
Vier lijnen stralen uit van Belfast:
• Bangor (kust)
• Larne (kust, veerverbindingen)
• Derry/Londonderry (scenisch, ~2u)
• Portadown/Newry (richting Dublin—grensoverschrijdende Enterprise dienst met Irish Rail)
Moderne CAF treinen; geïntegreerde ticketing met bussen.
Auto's domineren. NI heeft de hoogste autobezit per capita in het VK. Wegnetwerk: M1/M2/M3 autosnelwegen + A-wegen. Landelijke wegen smal, kronkelend. Rijden aan linkerkant. Brandstof: £/liter.
Fietsen: Nationaal Fietsnetwerk routes (NCN 9, 91, 93, 99), Greenways (verkeersvrije paden, bijv. Comber, Lisburn–Castlereagh). Groeiende e-bike adoptie. Wandelen: Ulster Way (1.000 km langeafstandspad).
Traditionele taxi's (hackney/private hire) gereguleerd door DVA. Uber opereren alleen in Belfast. Lokale apps: Value Cabs, Fonacab.
Belfast International (BFS) – hoofvluchthaven, low-cost & charter focus.
George Best Belfast City (BHD) – dichter bij centrum, zakelijk/regionaal.
City of Derry (LDY) – beperkte VK routes.
Titanic Quarter is een 75-hectare waterfront regeneratiezone in **Oost-Belfast**, op de voormalige Harland & Wolff scheepswerf waar RMS Titanic gebouwd werd. Locatie Noordelijk van **George Best Belfast City Airport** (SYD). Oostelijk van **Queens Road** / A2 (Sykes Road). Begrensd door Rivier
De premisse dat Ierse immigranten geneigd waren in oostelijke steden te blijven is deels waar—en voornamelijk voor de eerste generatie. Initiële Vestiging (1840s–1880s) Hongerperiode aankomsten (1845–1855) landden overwegend in Boston, New York, Philadelphia, Baltimore. Ze hadden geen geld om binnen
Ellis Island is geen natuurlijk eiland. Oorspronkelijk drie kleine oestereilanden (bekend als Little Oyster Island en anderen), werd het kunstmatig uitgebreid met grondafval – grotendeels van metro-uitgravingen en ballast van schepen – tussen 1892 en 1934. Het finale 27,5-acre eiland werd in fasen g