Waar werd Ellis Island voor gebruikt?

Ellis Island is een klein eiland gelegen in de Upper New York Bay in de Verenigde Staten. Het eiland werd van 1892 tot 1954 gebruikt als immigratiestation en was in die tijd het drukste immigratiestation in de Verenigde Staten. Gedurende deze periode kwamen meer dan 12 miljoen immigranten uit Europa en andere delen van de wereld via Ellis Island de Verenigde Staten binnen. Het station was 24 uur per dag, zeven dagen per week geopend en verwerkte op zijn hoogtepunt meer dan 10.000 immigranten op één dag.

Het immigratieproces op Ellis Island begon toen immigranten een medisch onderzoek kregen en werden ondervraagd door immigratieambtenaren. Als ze gezond werden geacht en in aanmerking kwamen om de Verenigde Staten binnen te komen, mochten ze doorgaan naar hun bestemming. Als bleek dat ze medische of juridische problemen hadden, werden ze vastgehouden op Ellis Island of teruggestuurd naar hun thuisland.

Ellis Island was een belangrijke toegangspoort tot de Verenigde Staten en speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van het land. Veel van de immigranten die via Ellis Island kwamen, werden succesvolle Amerikanen en droegen bij aan de economie, cultuur en samenleving van het land.

Tegenwoordig is Ellis Island een nationaal monument en wordt het beheerd door de National Park Service. Het eiland is open voor het publiek en het is een populaire toeristische bestemming. Bezoekers kunnen meer te weten komen over de geschiedenis van immigratie naar de Verenigde Staten en de rol die Ellis Island in die geschiedenis speelde.