Waarom bleef Ulster in 1921 deel uit van Groot -Brittannië?

Noord -Ierland, niet Ulster, bleef een deel van het Verenigd Koninkrijk in 1921, toen de rest van Ierland de Ierse vrije staat werd. Deze beslissing werd genomen na de Government of Ireland Act van 1920, die Ierland verdeelde naar twee zelfbesturende regio's:Noord-Ierland en Zuid-Ierland.

Noord -Ierland bleef deel uit van het VK, voornamelijk vanwege de wensen van de meerderheid van de bevolking daar, die overwegend waren van protestantse en unionistische achtergrond. Ze wilden de sterke politieke, economische en culturele banden behouden die bestonden tussen Noord -Ierland en de rest van het Verenigd Koninkrijk. De wet van de regering van Ierland omvatte bepalingen voor een potentiële unie van Noord -Ierland met de Ierse vrije staat, maar dit werd nooit nagestreefd vanwege de oppositie van de Unionistische meerderheid.

Bovendien werd de grens tussen Noord -Ierland en de Ierse vrije staat zodanig getekend dat Noord -Ierland verschillende provincies met aanzienlijke unionistische bevolking omvatte, die hielpen om zijn positie binnen het VK te verstevigen. Ondanks enkele bezwaren en pogingen tot grensaanpassingen, is de grens sinds 1921 grotendeels ongewijzigd gebleven.

Samenvattend werd de beslissing voor Noord-Ierland om deel uit te maken van het VK in 1921 gedreven door een combinatie van factoren, waaronder de wensen van de meerderheidsbevolking, het bestaan ​​van een regering van de unionistische meerderheid en de grensregelingen bepaald door de regering van Ierland Handeling.