De Azteekse migratie: Van mythisch Aztlán tot de stichting van Tenochtitlan

Oorsprong van de Mexica

Het volk bekend als de Azteken (eigen benaming: Mexica) herleidde hun oorsprong tot Aztlán ("Plaats van Witheid" of "Plaats van Reigers"), een semi-legendarische thuisbasis die verondersteld werd in (mogelijk Nayarit, Zacatecas, of zelfs zuidelijk Arizona/Californië).

De migratie (ca. 1100–1325 n.Chr.)

• Geleid door hun beschermgod Huitzilopochtli, dwalen de Mexica ~200 jaar.
• Dienen als huurlingen voor stadstaten in de Vallei van Mexico (Culhuacan, Azcapotzalco).
• Uitgedreven uit Culhuacan na een schandaal met een geofferde prinses.
• Vestigden zich op moerassige eilanden in Meer Texcoco na het profetische teken te zien: een Adelaar op een cactus een slang verslikkend.

Stichting van Tenochtitlan (1325)

Op het eiland bouwden ze Tenochtitlan — een stad van kanalen, dammen, chinampas (drijvende tuinen), en tempels. Door de Drievoudige Alliantie (1428) met Texcoco en Tlacopan, werden ze de dominante macht in Meso-Amerika.

Historiciteit van Aztlán

Meeste wetenschappers zien Aztlán als een gemythologiseerde oermoederland, niet als een enkele lokaleerbare plek. Het migratienarratief legitimeerde Mexica-heerschappij door hen te koppelen aan de prestigieuze Tolteek traditie en de bredere Chichimeca noordelijke afstamming.