Meren, oceanen en grote waterwegen van Mexico

Mexico's hydrologie wordt gedefinieerd door twee grote oceanen en een netwerk van rivieren en meren die landbouw, steden en ecosystemen onderhouden.

Oceanen

• Stille Oceaan – Grenst de gehele westelijke en zuidelijke kust (Baja California, Golf van Californië, Pacifische kuststaten). Rijke visserijen, grote havens (Manzanillo, Lázaro Cárdenas).
• Golf van Mexico – Oostelijke kust (Tamaulipas tot Yucatán). Olie/gas hub (Cantarell, Ku-Maloob-Zaap); havens (Veracruz, Coatzacoalcos).
• Caraïbische Zee – Zuidoostelijke Yucatán kust (Quintana Roo). Toerisme motor (Cancún, Riviera Maya); Mesoamericaans Barrierrif.

Grote meren

• Meer Chapala (Jalisco) – Grootste natuurlijk meer (1.116 km²); cruciaal voor Guadalajaras watervoorziening; bedreid door overonttrekking en vervuiling.
• Meer Pátzcuaro (Michoacán) – 470 km²; bekend om eilanden (Janitzio) en Dag van de Doden tradities.
• Meer Texcoco (Vallei van Mexico) – Vooral gedraineerd; restanten moeras bij Mexico City; plaats van Azteekse Tenochtitlan.
• Meer Cuitzeo (Michoacán) – Tweede grootste; seizoensgebonden, zout.

Grote rivieren

• Río Grande (Río Bravo) – 3.051 km; VS–Mexico grens; overtoegewezen, vaak droog bij monding.
• Colorado Rivier – Kruist grens bij Mexico; bereikte historisch Golf van Californië; nu zelden stroomt naar zee door upstream afvoeringen.
• Río Grijalva–Usumacinta – Grootste door afvoer; draint Chiapas/Tabasco; aandrijft hydroelektrische dammen (Malpaso, Peñitas).
• Río Lerma–Santiago – Langste volledig in Mexico; voedt Chapala; zwaar vervuild in industriële corridor.
• Río Balsas – Draint centraal Mexico naar Pacifisch.

Deze waterlichamen zijn de basis van Mexico's economie, biodiversiteit en culturele erfgoed — maar staan onder toenemende stress door overgebruik, vervuiling en klimaatverandering.