Landmijnen in Ecuador: Erfenis van de Cenepa-oorlog 1995

Ecuador staat voor een van de ergste landmijnen-crises in Latijns-Amerika: een geschatte 7–10 miljoen antipersoneelmijnen liggen nog begraven, voornamelijk langs de zuidelijke grens met Peru.

Oorsprong: De Cenepa-oorlog (1995)

Een korte maar intense grensconflict over het betwiste Cordillera del Cóndor-gebied leidde ertoe dat beide landen de grensgebieden zwaar mijnden. Ecuador's leger legde de grote meerderheid; Peru mijnde ook. Het Vredesverdrag van Brasilia (1998) eindigde het conflict, maar de mijnen bleven.

Mijnkenmerken

• Typen: Divers—kunststof behuizing (moeilijk te detecteren), fragmentatie, ontploffing, minimaal metaal
• Oorsprong: Meerdere landen (Chili, China, voormalig Joegoslavië, enz.)
• Locaties: Grensprovincies: Morona Santiago, Zamora Chinchipe, Loja, El Oro, Azuay

Humanitaire impact

• Honderden slachtoffers (doden & amputaties), voornamelijk burgers: boeren, inheemse gemeenschappen, kinderen
• Grote landbouw/weidegebieden onbruikbaar gemaakt
• Psychologische trauma; beperkte beweegvrijheid; economische stagnatie in grenskantons

Opruimingsinspanningen

Ecuador ratificeerde het Ottawa-verdrag (1999) en camt zich tot opruiming. De voortgang is langzaam door:

• Moeilijk terrein (steil, jungle, hoge altitude)
• Diverse mijntypen die handmatige ontmining vereisen
• Financieringshiaten; afhankelijkheid van internationale steun (OAS, Noorwegen, EU, VN)
• Lopende veiligheidskwesties in sommige zones

Stand 2023 blijven aanzienlijke gebieden gecontamineerd. Volledige opruiming kan decennia duren. Risico-educatie en slachtofferhulp gaan door naast ontmining.