Guatemala's kalender barst van kleur, traditie en spirituele betekenis door het hele jaar heen. Deze Centraal-Amerikaanse natie mengt inheemse Maya-erfgoed, Katholieke tradities en moderne nationale trots tot een fascinerende reeks vieringen die de complexe culturele identiteit weerspiegelen.
Het jaar opent met Nieuwjaarsdag (Año Nuevo) op 1 januari, gevierd met vuurwerk, gezinsbijeenkomsten en het verbranden van "año viejo" poppen die het vertrek van het oude jaar symboliseren. Vijf dagen later brengt Driekoningen (Día de los Reyes Magos) op 6 januari de traditionele Rosca de Reyes – een zoet broodring met een miniatuur figuur van het Jezuskindje. Wie het vindt, organiseert een tamale feest op Lichtmis in februari.
Quetzalcóatl Dag (Día de Quetzalcóatl) op 15 februari eert de veergereslange godheid centraal in de Meso-Amerikaanse kosmologie. In diverse hooglandgemeenschappen, vooral rond het Lake Atitlán, voeren Maya spirituele gidsen (ajq'ijab) vuurceremonies uit op heilige altaren, met copal rook, kaarsen en bloemen om dit symbool van wijsheid, wind en schepping te eren.
Maart brengt Katholieke Carnaval (Mardi Gras), een bewegelijke feest die eindigt op Vastenavond. Steden als Mazatenango barsten in parades met uitgebreide kostumes, satirische wagens en traditionele dansen als de Baile de la Conquista. Op 19 maart, Sint-Jozefsdag (Día de San José) eert de patroonheilige van timmerlieden en vaders met processies en speciale misse, met name in Antigua Guatemala waar de broederschap eeuwenoude tradities handhaaft.
Guatemala's meest visueel verbazingwekkende viering arriveert met Goede Week (Semana Santa) eind maart of april. Antigua Guatemala wordt een wereldwijd bekende podium waar straten transformeren tot eemdurige kunstgalerijen. Inwoners creëren alfombras – ingewikkelde tapijten van gekleurde zaagsel, bloemen, dennennaalden en vruchten – die de processieroutes bestraten. Ernstige processies dragen massive andas (wagens) met eeuwenoude religieuze beelden door wolken van rook, vergezeld door treurige rouwmarsen. Witte Donderdag en Goede Vrijdag zijn nationale feestdagen; Stille Zaterdag en Pasen ronden de observantie af met vrolijke verrijzenisvieringen.
Dag van de Arbeid (Día del Trabajador) op 1 mei ziet vakbondsmarsen en solidairiteitsevenementen. Moederdag (Día de la Madre) op 10 mei is een grote gezinsviering – scholen organiseren festivals, restaurants zijn vol, en mariachi-standaarten klonken door wijken terwijl kinderen moeders eren met bloemen, cadeaus en zelfgemaakte maaltijden.
Legerdag (Día del Ejército) op 29 juni heeft militaire parades die Guatemala's gewapende machten tonen. 1 juli brengt de minder bekende Bankwerknemersdag, een sector-specifieke feestdag. Hemelvaart van Maria (Virgen de la Asunción) op 15 augustus eert Guatemala-Stad's patroonheilige met een grote kermis, attracties, concerten en de traditionele quema de toritos (verbranden van stieren-vuurwerkframes).
Onafhankelijkheidsdag (Día de Independencia) op 15 september herdenkt de 1821 onafhankelijkheidsverklaring van Spanje. De hele maand wordt Mes de la Patria (Maand van het Vaderland). Scholen oefenen wekenlang marskapellen; de antorcha de la independencia (onafhankelijkheidsfaakkel) reist van stad tot stad in estafettewedstrijden; en de nacht van de 14e ontploft met vuurwerk, faroles (lantaarn) parades, en het zingen van het volkslied om middernacht.
Día de la Hispanidad op 12 oktober (Columbusdag) wordt officieel erkend maar steeds meer betwist, met inheemse groepen die tegenmanifestaties houden. Revolutiedag (Día de la Revolución) op 20 oktober markeert de 1944 opstand die Guatemala's "Tien Jaar van Lente" democratische periode begon – een halve vrije dag voor overheidsmedewerkers.
De eerste twee dagen van november dragen diepzinnig spiritueel gewicht. Allerheiligen (Día de Todos los Santos) op 1 november ziet families begraafplaatsen bezoeken om graven te reinigen en versieren met goudsbloemen, dennennaalden en kaarsen. Het hoogtepunt is Allerzielen (Día de los Difuntos) op 2 november, wanneer reusachtige barriletes (vliegers) tot 12 meter wijd de luchtopvliegen boven begraafplaatsen in Sumpango en Santiago Sacatepéquez. Deze vliegers, maanden in de maak, dragen boodschappen aan voorouders en dienen als spirituele bruggen tussen werelden. Families delen fiambre – een gigantische koude salade met dozijnen ingrediënten – alleen bereid voor deze gelegenheid.
Het kerstseizoen begint vroeg met posadas (processies die Maria en Jozefs zoektocht naar herberg nadoen) van 16-24 december. Kerstavond (Noche Buena) is de hoofdviering – families bezoeken middernachtmis, feesten daarna met tamales colorados, ponche de frutas (warme fruitpunch), en ruilen cadeaus om middernacht. Eerste Kerstdag is rustiger, voor restjes en familiebijeenkomsten. Oudejaarsavond sluit het jaar af met de quema del diablo (verbranden van de duivel) op 7 december (een voorspel tot de Onbevlekte Ontvangenis), druiven eten om middernacht voor geluk, en het verbranden van de año viejo pop.
Guatemala maakt onderscheid tussen volledige nationale feestdagen (banken, overheid, scholen gesloten) en halve-dag observanties. De laatste omvatten Witte Donderdag, Stille Zaterdag, Revolutiedag, Kerstavond en Oudejaarsavond – meestal geeft de overheid de middag vrij. Goede Vrijdag blijft de meest feestelijke volledige feestdag, met landelijke processies en een complete stilstand van de handel.
Het ervaren van Guatemala's feestdagkalender biedt reizigers en bewoners een levende meesterles in syncretisme – waar oude Maya kosmologie, Spaans Katholiek, en moderne Guatemalaanse identiteit samen dansen door de seizoenen, elke viering een draad in de levendige culturele tapijt van de natie.
In 1985 diende Miguel de la Madrid Hurtado als President van Mexico. Hij was in functie van 1982 tot 1988, een periode gekenmerkt door een schwere economische crisis, de verwoestende Mexico‑stad aardbeving van 1985, en de vroege stadia van economische liberalisering die het land zou hervormen. De la
Algemene misconceptie gecorrigeerd: Het Nieuw-Mexicaanse Territorium omvatte nooit vijf VS-staten. De grenzen van het territorium evolveerden significant voordat het staat werd. Historische Territoriale Omvang (1850-1912) Het Nieuw-Mexicaanse Territorium (ingesteld 1850, herschikt 1863) omvatte gron
Hernán Cortés (1485–1547) — de Spaanse conquistador die de expeditie leidde die het Azteekse Rijk (1519–1521) veroverde, claimde Mexico voor Spanje. De Campagne 1519: Landt bij Veracruz (500 man, 16 paarden, 14 kanonnen); verbrandt schepen — geen terugkeer Allianties: Werveert 100K+ Tlaxcalteken, T