Havana (La Habana), Cuba's hoofdstad en Caraïbische poort, werd gesticht op 16 november 1519 door Spaanse conquistadores. De vestiging van San Cristóbal de La Habana markeerde het begin van een van de meest strategische koloniale steden van Amerika.
Pánfilo de Narváez (1478-1528), een controversiële maar cruciale figuur in de vroege Spaanse kolonisatie, wordt de stichter van Havanna toegeschreven. Zijn CV:
| Jaar | Gebeurtenis |
|---|---|
| 1555 | Geplunderd door Franse piraten — dwingt tot versterking |
| 1561 | Vlootverzamelpunt aangewezen — economische transformatie |
| 1589 | Bouw start Castillo de los Tres Reyes del Morro |
| 1607 | Hoofdstad van Cuba overgebracht van Santiago de Cuba |
| 1762-63 | Britse bezetting (Zevenjarige Oorlog) — kort maar transformatief |
| 1790s | Wordt Amerika's 3e grootste stad (na Mexico Stad, Lima) |
Habana levert waarschijnlijk af van Habaguanex, een lokale Taíno cacique (hoofd) wiens grondgebied de haven omvatte. "San Cristóbal" eerde Sint Christoffel, beschermheer van reizigers.
Vanaf Narváez's 1519 stichting, werd Havanna de "Sleutel tot de Nieuwe Wereld"— de versterkte poort waar Spaanse schatvlooten verzamelden voor de gevaarlijke Atlantische oversteek. De koloniale architectuur, stedelijke indeling, en strategische versterkingen verdienden UNESCO Werelderfgoed status (1982). De stad die Narváez stichtte op een novemberdag in 1519 werd de scharnier van het rijk, de prijs van rijken, en uiteindelijk, het hart van Cuba.
Hernán Cortés ontdekte Californië niet. De eerste Europeaan die de Californische kust zichtte was Juan Rodríguez Cabrillo in 1542. Cortés erkende Mexico en Baja Californië maar bereikte nooit het huidige Californië.
Geschiedenis Pareloogst en -kweek is uitgegroeid tot groot bedrijf in landen als Japan, Australië, Tahiti, de Filipijnen en Indonesië. Eerder was Mexico echter een van de grootste bronnen van parelduik en -export. Terwijl inheemse Amerikaanse stammen al eeuwenlang voor parels duiken, wekten de parel
Het Azteekse rijk, gecentreerd in de Vallei van Mexico, steeg in de 15e en vroege 16e eeuw tot dominantie door een combinatie van militaire bekwaamheid, gesophistikeerd bestuur, landbouwinnovatie en een tributebaseerde economie. Op zijn hoogtepunt onder heersers als Ahuizotl en Moctezuma II, control