Pareloogst en -kweek is uitgegroeid tot groot bedrijf in landen als Japan, Australië, Tahiti, de Filipijnen en Indonesië. Eerder was Mexico echter een van de grootste bronnen van parelduik en -export. Terwijl inheemse Amerikaanse stammen al eeuwenlang voor parels duiken, wekten de parels ook de ondernemerszin van Spaanse conquistadores, wat Mexicos reputatie vestigde als eertijds machtige speler in de kweek en handel van parels.
Van 1535 tot 1821 werden Mexicaanse parels uit de zee gehaald en naar Europa gezonden. Toen troepen uit de Verenigde Staten Mexico binnenvielen in 1847, vonden ze meer dan 100 vissersboten die speciaal waren ingericht voor parelduikexpedities. Doorheen het begin van de 20e eeuw werd La Paz, een stad aan het zuidelijkste punt van het schiereiland Baja California, beschouwd als een oase voor parelduikers. Echter, aan het einde van de Tweede Wereldoorlog was Mexicos bloedtijd in de pareloogst voorbij, door agressieve graven en export.
Tot ongeveer 30 jaar geleden was naakt duiken de voorkeursmethode voor het winnen van parels. Tegenwoordig vindt duiken voornamelijk plaats vanaf grote schepen die twee tot drie maanden op zee blijven. Ofwel nabijgelegen voorradenvaartuigen of kampen in de buurt voorzien deze schepen van benodigdheden. De bemanning bestaat uit een kapitein, duikers, roeiers en ten minste twee bomberos (brandweermannen) die de luchtpompen bedienen. Ondanks deze meer geavanceerde methodes wordt naakt duiken nog steeds toegepast, doch beperkt tot ondiepe wateren.
Hoe dieper de duiken, hoe groter de gezondheidsrisico's. Doorgaans duiken duikers niet dieper dan 25 vadem (één mijl is 880 vadem). Duikers wordt aangeraden niet langer dan 30 minuten te blijven op 15 vadem diepte. Koud water dwingt duikers om regelmatig op te duiken en hun benen vigoureus te wrijven om de bloedcirculatie te herstellen. Ondanks deze regels en voorzorgsmaatregelen blijven er gezondheidsrisico's. Plotse temperatuursveranderingen bij het gaan van oceaandiepten naar het oppervlak kunnen reumatisme veroorzaken, een gewrichtsontstekingsziekte. Om dit te voorkomen, vinden duiken doorgaans plaats in de warmere maanden mei tot oktober.
Zodra de oesters in bereikbare kampen worden geleverd, worden ze meestal overgedragen aan oudere mannen die ervaren duikers zijn, maar niet meer de fysieke zwaarte kunnen aan. Zij wassen de oesters om afval te verwijderen voordat ze ze met messen openprikken. Zodra het oesterlichaam is verwijderd, wordt het geknepen en gedrukt om een eventuele parel te lokaliseren, waarna het aan een andere controleur wordt gegeven voor een tweede oordeel. Op een typische dag vinden werkers zelden meer dan een paar kleine, rijstkorrelgrote parels.
Parels aan de Mexicaanse kust werden voor het eerst in 1939 en later in 1994 als bedreigd verklaard. Op de voeten van de waarschuwing uit 1939 werd visserij verboden om de meest populaire parel – de zwarte parel – te redden, onder andere, volgens pearl-guide.com. In 1993 startten wetenschappers een programma bij het Tec de Monterrey-onderzoeksinstituut in Guaymas, Sonora, om de parelkweek te herstellen. In 1995 werden er ongeveer 5.000 halfparels gekweekt.
Van mysterieuze valleijen bestrooid met vergane oude steden tot de romantische koloniale hoofdstad en rustige, onbezochte stranden – Oaxaca is anders dan elke andere plek in Mexico. In het zuiden van het land aan de Pacifische kust gelegen, strekt de staat zich noordwaarts uit waar verschillende ber
Meest bewoonde Spaanssprekende ter wereld, is Mexico ook groot in geografische zin. Een landoppervlakte van bijna 1,97 miljoen vierkante kilometer (760.000 vierkante mijl) maakt Mexico het 15e grootste land op aarde. Het uitgebreide landschap kenmerkt zich door gevarieerd terrein, wat op zijn beurt
De historische hoofdstad van het Yucatán-peninsula in Mexico, Mérida is vol met Spaans en Frans geïnspireerde architectuur uit de koloniale periode, zichtbaar in de gebouwen, straden en pleinen. Bezoekers van Mérida zullen genieten van de musea, pleinen vol winkels en restaurants en de nabijgelegen
