Van mysterieuze valleijen bestrooid met vergane oude steden tot de romantische koloniale hoofdstad en rustige, onbezochte stranden – Oaxaca is anders dan elke andere plek in Mexico. In het zuiden van het land aan de Pacifische kust gelegen, strekt de staat zich noordwaarts uit waar verschillende bergketens samenkomen. Deze oorspronkelijke isolatie van de rest van het land maakte het mogelijk dat een eigen, unieke cultuur kon bloeien, vrij van buitenaarse invloeden. De inheemse talen van de Zapoteken en Mixteken worden nog steeds wijd gesproken, met name in de dorpjes. Oaxaca's keuken, beroemd om zijn moles (sausen) en kwalitatieve ambachten, zoals de betoverende, kleurrijke mythologische sculpturen genaamd alebrijes, zijn slechts een paar redenen om te bezoeken.
Oaxaca's kerken weerspiegelen de kruisbestoeiing van culturen die hen hebben gebouwd – de Spaanse veroveraars en de Mixteken, Zapoteken en Azteken. De meest opvallende kerken vind je in Oaxaca-stad. De reuzachtige Catedral de Oaxaca, aanliggend aan het hoofdsplein, werd in 1733 voltooid en is het centrum van de stadsvieringen. Het beherbergt een deel van de mystieke Heilige Kruis van Huatulco, wat volgens de legende een pre-Columbiaans artefact was dat door de Azteken vereerd werd. Een ander religieus monument, de kerk van Santo Domingo, is rijk versierd met hemelse schilderijen van wolken en engeljes. Een aangrenzend museum toont enkele van de oude goud- en turkooissieraden en schatten die gevonden zijn bij de ruïnes van Monte Albán. Beide kerken zijn gratis toegankelijk voor het publiek. Uit respect dienen bezoekers schouders en benen te bedekken bij het binnengaan van de kerken.
Monte Albán, een vergane stad uit 500 v.Chr., is de kroonjuweel van Oaxaca's ruïnes. De piramides, terrassen en kanalen die de stad vormen, beslaan een periode van vier eeuwen en de verschillende culturen van de Olmeken, Zapoteken en Mixteken. Sommige structuren zijn in heuvels gehakt, andere lijken er al zo lang te staan dat ze deel zijn geworden van de natuur. Bezoekers kunnen de ruïnes op eigen tempo verkennen, wat het gemakkelijk maakt om je voor te stellen hoe het leven op Monte Albán moet zijn geweest. Monte Albán is een makkelijke dagtrip vanaf Oaxaca-stad met de auto, bus en gegidste tours.
Verder naar het zuiden kende de oude stad Mitla zijn bloeitijd in de 14e eeuw en biedt een fascinerende blik in het leven van de Zapoteken net voor de Spaanse verovering. Vijf clusters van ruïnes vormen de locatie. Steenen beeldhouwwerken, genaamd greca, op de gevel van elk gebouw lijken op oude Griekse ontwerpen en zijn van een eigen stijl die alleen in Oaxaca voorkomt.
El Tule is misschien wel de wydste boom ter en is zeker het middelpunt van de aandacht in het stadscentrum van Santa María del Tule. De Mexicaanse conifere is niet alleen massaal – 40 meter hoog – maar ook oud. Door de oude bewoners beschouwd als een heilig monument, geloven de huidige inwoners dat de boom meer dan tweeduizend jaar oud is. Je kunt de boom het hele jaar door bezoeken, maar de beste tijd is 10 oktober, wanneer de inwoners een groot feest organiseren, de Fiesta del Tule, in ere van de reusachtige cipres.
Oaxaca is gegolfd door luisterende, groene bergketens gekenmerkt door hun biodiversiteit: de Sierra Madre del Oaxaca die zich langs de zuidelijke flank van de staat Oaxaca uitstrekt, de Sierra del Sur aan de westkust, de Sierra Norte in het noorden en de Sierra Atravesada die zich oostwaarts uitstrekt naar de staat Chiapas. Oaxaca's kustlijn langs de Stille Oceaan is een etherisch paradijs met biodiverse wateren, gegulde zanden en vredige lagunes waar exotische vogels heen en weer vliegen. Puerto Escondido's Playa Zicatela is een surfersmekka met een klopperende branding die alleen voor expert-surfers is. Maar zelfs als je niet surft, kan het toekijken net zo veel een sport zijn. De Escondido Pipeline is een fenomeen dat optreedt wanneer de golven een gigantische krul vormen waar door expert-surfers manoeuvreren.
Als je iemand in Oaxaca afspreekt, is de kans groot dat het op de Plaza de Armas, of zócalo, Oaxaca-stads centrale plein zal zijn. De zócalo – op de UNESCO-werelderfgoedlijst – is een uitgestrekt plein vol bomen die knipperen met reeksen lichterketjes. Alleen voor voetgangers toegankelijk, is het plein vol leven: panfluitspelers spelen serene melodieën voor kleine groepjes; vrouwen verkopen kleurrijke textiel; en de jonge en mooie drinken cervesa's al fresco op de buitenterrassen van de cafés en bars die het plein omsingelen. Hoewel het druk is met mensen, blijft de sfeer in de zócalo rustig. Schuin tegenover de zócalo ligt de Alameda de León, ooit een park, maar nu een loofvol plein met markten galore die kleurrijk fruit, leerartikelen en vrolijke, heldere textiel verkopen.
Gelegen aan Lake Ontario, is Toronto de hoofdstad van de provincie Ontario en de grootste stad in Canada. De mix van natuurlijke en gebouwde landmarks omvat rivieren, parken, winkelcentra, kerken en tempels, historische gebouwen, overheidskantoren en toeristische attracties. De CN Tower en Rogers Ce
Gelegen in noordelijk Mexico, is Monterrey het derde grootste stad van het land en een bruisend centrum van industrie en handel. Meeste bezoekers reizen naar Monterrey voor zaken, maar de stad heeft een paar attracties voor vrije tijd en culturele reizigers. Monterrey is ver verwijderd van de kalme
Aan de westelijke kant van het Yucatán Schiereiland – gericht op de Golf van Mexico in plaats van de Caraïben – wordt de Mexicaanse staat Campeche vaak over het hoofd gezien door toeristen die naar de meer ontwikkelde Riviera Maya gaan. Wat Campeche mist in strandresorts, compenseert het ruimschoots
