De geschiedenis van parelduiken in Mexico

Twee oestersoorten met parels zijn inheems in Mexico: Pteria sterna ('Regenbooglippereloester') en Pinctada mazatlanica ('Panamese Zwarte-lippereloester'). Het oogsten van deze oesters kostte veel duikers het leven. Voor de 16e eeuw was de Golf van California bekend als de Zee der Parelmoeren; vroege duikers hadden weinig interesse in parels behalve als kettingaccessoires.

Vroeg duiken

• Naaktduiken in warmere maanden (mid-mei tot mid-oktober) in ondiep water (14,6 m diepte). Bewolkte/modderige omstandigheden maakten het moeilijk pareloesters te onderscheiden voordat de duiker in het water ging; hij moest ze op de bodem vinden.

Cortés

• Na zinking van 'Concepción' in de Zee der Parelmoeren, keerden Spaanse overlevenden uit Bahía de La Paz (vroeg 1534) terug met verhalen over enorme zwarte parelvoorraden voor Hernán Cortés. Cortés, met 500 mannen/vrouwen/kinderen, landde in noordoost Bahía de La Paz (ook Santa Cruz), mei 1535. Hernoemde de zee naar Zee van Cortés (Mare Bermejo de Cortés of Rode Zee van Cortés) en dwong lokale stammen tot parelduiken. Van kano's duikten Indianen 5 uur/dag voor pareloesters, met scherpe stokken om schelpen open te prikken en mantaroggen/haaien af te weren. Duikers kregen een bescheiden deel van de vangst. Duikers moesten letten op voedsel voor de duik: zware voedsel, vlees, veroorzaakte ademhalingsproblemen.

Ocio

• 1740: enorme hoop pareloesters spoelde aan noordelijk van Mulegé tijdens een chubasco (zware onweersbui met wervelende winden, heftige bliksem). Lokale Indianen verzamelden parels en brachten ze naar nabijgelegen missie, waar soldaat Manuel de Ocio zijn post verliet en een fortuin maakte met het inhuren van duikers voor de parelbedden.

Vroeg industriële fase

• Veel bloeiende dorpjes (bijv. Puerto Vallarta) hingen af van parelduiken en vissen. Rond 1847: >100 boten met parelduikers in regio om Isla Espíritu Santo en Bahía de la Paz.

Yaqui Indianen gedwongen duikers

• 1850-1890: parelbedrijven verslaafden >800 Yaqui Indianen (mannen), nachten in ketens/boeien op verlaten eilandjes in Zee van Cortés, overdag gedwongen parelbedden te werken. 1895: ondernemers rond La Paz/Guaymas hadden 8-10 boten met 200 naakte Yaqui-mannen die tot 12 vadem (21,6 m) diepte duikten. Niet meer slaven, maar nog onwillige werknemers. Geen gereedschap om oesters los te maken → verbolten handen/voeten, als ze überhaupt opkwamen.

Uitrusting

• 1874: andere bedrijven met grotere boten, duikpakken, uitrusting stuurden duikers dieper, verlengden seizoen. Duikers in nieuwe pakken leden aan deels doofheid, reumatisme, paralyse door snelle temperatuurswisselingen en lange compressie-uren; wel minder haaienaanvallen. Velen verloren hun leven door defecte uitrusting en slappe toezicht.