Temple Bar is een van de meest populaire en drukte regio's in niet alleen Dublin, maar heel Ierland. Toeristen stromen erheen, niet alleen omdat het in het midden van een grote wereldwijde metropool ligt, maar ook omdat het diep geworteld is in rijke geschiedenis, cultuur en architectuur. Het moderne Temple Bar bevat tal van musea, kunstgalerijen, winkelpleinen, restaurants, kroegen en nightclubs – de laatste hebben deze wijk een reputatie voor bulderende gedrag gegeven. Ondanks zijn huidige reputatie, heeft Temple Bar een lange en verhaalrijke geschiedenis om te komen waar het vandaag is.
Het Temple Bar gebied werd genoemd naar de familie van Sir William Temple verwierf het land dat dit district zou worden in de 17e eeuw. Tijdens deze tijd had Sir Temple, die provost was bij het nabijgelegen Trinity College, een tuin en wandelpad dat als doorgang werd gebruikt niet alleen door de Temple familie, maar door iedereen die door het gebied reisde. Het gebied werd snel geassocieerd met de naam Temple. De term "bar" werd toegevoegd omdat een "barr" verwijst naar een wandelpad nabij de waterkant, wat de zuidoever van de Liffey rivier zou zijn. De tweede "r" viel snel weg uit "barr", en het gebied werd bekend als "Temple Bar".
Economische activiteit begon in Temple Bar in 1707 toen de Customs House werd gebouwd waar nu het Clarence Hotel staat. Het huis bewaakte alle goederen die Ierland per schip ontving, wat resulteerde in een bloeiend opslagbedrijf. Natuurlijk, zodra het gebied vol was met banen, volgden de vermaaksmogelijkheden gauw. Al snel waren er kroegen, artiesten, theaters, saloons en bordellen aan de straatjes van het Temple Bar district.
In 1791 verloor Temple Bar de Customs House, die verder naar het noorden verhuisde. Dit resulteerde in een grote economische neergang, omdat de Customs House alle banen en daarmee betalende klanten meenam. Helaas bleef het gebied in achteruitgang tot de jaren '80.
Córas Iompair Éireann (CIE), de Gaelische naam van Ierlands staatsvervoersmaatschappij, begon in de jaren '80 land in het Temple Bar district op te kopen in de hoop een busdepot te bouwen. Terwijl de CIE wachtte op toestemming van de stad om verder te gaan met de depotplannen, begon het ruimtes in de nog staande gebouwen te verhuuren tegen een lage tarief om inkomsten te genereren. Dit trok al snel een verscheidenheid aan kunstenaars en ambachtslieden die hun werken wilden verkopen. Zodra de stad Temple Bar weer als een winstgevend district zag, weerstond het plan om het af te breken.
Naarmate kunstenaars, beeldhouwers, schilders en muzikanten in Temple Bar verhuisden, deden de bezoekers het ook. Het gebied kreeg snel de reputatie van een alternatief Boheemse wijk waar kunst, muziek en cultuur bloeiden. Naast de kunstwereld verhuisden lokale handelaren, boeren, naaisters, schoenmakers en vrijwel iedereen met een goed of dienst om te verkopen naar het gebied. Nu de werkgelegenheid en detailhandel terugkeerden, volgden de horeca-opties, niet om de talrijke restaurants, kroegen en nightclubs, wat leidde tot het Temple Bar dat we vandaag kennen.
Mamallapuram wordt soms ook Mahabalipuram genoemd. Gelegen in de zuidelijke Indiase staat Tamil Nadu, is Mamallapuram ongeveer 2.000 jaar oud en ligt ongeveer 60 kilometer ten zuiden van de stad Chennai. Mamallapuram is een tempelstad; het omvat meer dan 40 monumenten, de eerste gebouwd door Mamalla
Tokoroa is een bloeiende houtstad in het centrale Noordeiland, Nieuw-Zeeland. De hoofdbranches zijn de nabijgelegen Kinleith pulp- en papierfabriek en de omringende bossen. Werkloosheidswerkers tijdens de Grote Depressie planten de dennenbossen en de naoorlogse bloei creëerde de fabriek voor dat bos
Stumphouse Tunnel is een onvoltooide spoortunnel die naar niets leidt. In de 19e eeuw was de tunnel op weg om deel te worden van een spoorsysteem dat Zuid-Carolina met het Amerikaanse Middenwesten zou verbinden. Uitgehakt uit de granieten Stumphouse Mountain door 19e-eeuwse immigranten, reed er nooi
