De legendarische woestijnstad Timboektoe, ooit gegloofd met puur goud bedekt, roept nog steeds afgelegenheid, mysterie en onbereikbaarheid op. Gelegen op de strategische "Nijlbieg" aan de voet van de Sahara, groeide en bloeide het door eeuwen van voorbijgaande rijken als een handels- en Islamitisch leercentrum. Hoewel er weinig overblijft om westerse dromen en fantasieën over deze historische stad te voldoen, blijft de middel-van-nergens en einde-van-de-aarde aantrekkingskracht groeiende aantallen bezoekers trekken.
De locatie van Timboektoe werd in de 11e eeuw gekozen door Tuareg Imashagan handelaren als ontmoetingspunt vanwege de nabijheid van de Nijl. Gelegen aan de zuidelijke rand van de woestijn, was Timboektoe waar "de kameel de kano ontmoette". Naast Tuareg, handelden andere groepen – Songhai, Fulani, Wangara en Arabieren – hier, ruilend de zoutrijkdom van de Sahara voor goud en slaven die de rivier op uit het zuiden werden vervoerd.
In de 14e eeuw werd de groeiende nederzetting geïntegreerd in het Mali Rijk. Mansa Musa, een van de rijke keizers van Mali, beval zijn Granadese architect om de Djinguereber-moskee, Timboektoes beroemdste moskee, in 1325 te bouwen. De moskee staat nog steeds als centraal kenmerk van de stad.
Vervolgens kwam het Songhai Rijk in 1468, dat naast commerciële groei de stad transformeerde in een belangrijk Islamitisch leercentrum, vergelijkbaar met Bagdad of Caïro in het oosten. Bibliotheken, moskeeën, scholen en zelfs een van de eerste universiteiten ter wereld waren gevuld met handgeschreven wetenschappelijke en godsdienstige teksten. Timboektoe kende drie universiteiten, waaronder Sankore en Sidi Yahya, en 180 Koranscholen. Beroemde moslimreizigers zoals Leo Africanus en Ibn Battuta reisden naar Timboektoe om te profiteren van de intellectuele rijkdom voorbereidend op hun hadj naar Mekka.
In de 16e eeuw vervaagde Timboektoes gouden eeuw met de val van het Songhai Rijk en de komst van Portugeze handel langs de West-Afrikaanse kust. Woestijnroutes werden grotendeels overgeslagen door de nieuwe maritieme handel, wat Timboektoe isoleerde en in een stoffige achterbuurt veranderde. De eerste Europese ontdekkingsreiziger, René-Auguste Caillié, arriveerde in 1828 en rapporteerde een instortende leistenstad die in zand verdween. Ondanks de severe vermindering in politieke en commerciële macht, bleef de stad belangrijk in Islamitische geleerdenkringen.
Samen met de rest van het land, werd Timboektoe in 1893 onder Frans koloniale bestuur geplaatst tot Mali onafhankelijk werd in 1960. Sindsdien trekt het toenemende reizigers aan om zowel de indrukwekkende leemsteenlocaties als de legendarische naam. Met een naderende woestijn die de stad dreigt te verslinden, werd Timboektoe in 1990 op de Lijst van Werelderfgoed in Gevaar geplaatst, waarna UNESCO een conservatieprogramma opzette om de werelderfgoedlocaties te beschermen.
Temple Bar is een van de meest populaire en drukte regios in niet alleen Dublin, maar heel Ierland. Toeristen stromen erheen, niet alleen omdat het in het midden van een grote wereldwijde metropool ligt, maar ook omdat het diep geworteld is in rijke geschiedenis, cultuur en architectuur. Het moderne
Tokoroa is een bloeiende houtstad in het centrale Noordeiland, Nieuw-Zeeland. De hoofdbranches zijn de nabijgelegen Kinleith pulp- en papierfabriek en de omringende bossen. Werkloosheidswerkers tijdens de Grote Depressie planten de dennenbossen en de naoorlogse bloei creëerde de fabriek voor dat bos
Californië wordt beschouwd als een year-round reisbestedemming, met weer dat iedereen bevalt, van mensen die de zon genieten tot diegenen die de skipistes prefereren. Californië geniet alle vier de seizoenen. In de zomer is het weer het beste van half juni tot en met augustus, maar mist is te verwac
