Vermont's Grenzen: Een Nieuw-Engels Vierhoek

Vermont's grenzen vormen een nabije rechthoek in noordelijk Nieuw-Engeland, gedefinieerd door natuurlijke kenmerken en koloniale charter.

De Vier Grenzen

• Noord: Internationale grens met Quebec, Canada (45ste breedtegraad noord, opgemeten 1772, verfijnd 1842 Webster-Ashburton Verdrag).
• Oost: Connecticut Rivier scheidt Vermont van New Hampshire — de rivier's westelijke gemiddelde laagwaterlijn is de juridische grens (Vermont v. New Hampshire, 1933).
• Zuid: Massachusetts grens — rechte oost-west lijn op 42°44'N, vastgesteld bij 1740 koninklijk decreet ter oplossing Massachusetts Bay vs. New Hampshire grants.
• West: New York grens — volgt grotendeels Lake Champlain's middenlijn noordwaarts naar de Canadese grens, dan een kort landsegment. De "Vermont panhandle" westelijk van het meer dateert uit 1790 NY-VT akkoord.

Geografische Implicaties

Lake Champlain (193 km lang) domineert de westelijke grens, verbindt met de Richelieu Rivier en St. Lawrence Zeewweg. De Green Mountains lopen noord-zuid door het centrum van de staat, creërend distincte oostelijke en westelijke watervanggebieden.

Historische Kwink

Vermont was een onafhankelijke republiek (1777-1791) vóór staatswording — de grenzen werden onderhandeld met burenstaten en Brittannië, niet opgelegd door federale territoriale lijnen.