Met een oppervlakte van meer dan 260.000 km² (100.000 vierkante mijl) ligt de Sonoraanse Woestijn voornamelijk in de staat Sonora, in Mexico. De rest ligt in Arizona, Californië en Baja California Sur en Norte in Mexico. Hoewel de heetste van alle Noord-Amerikaanse woestijnen, is het ook de meest diverse met zoogdieren, amfibieën, reptielen, inheemse plantensoorten en meer dan 350 vogelsoorten, volgens de Universiteit van Michigan.
Vogels als wegekuikens hebben unieke manieren gevonden om in de woestijn te overleven. Wegekuikens doorbrengen het grootste deel van hun tijd op de grond in plaats van te vliegen, wat meer energie kost. Lopen stelt de vogel in staat om energie en water te besparen. Het grote wegekuiken (Geococcyx californianus) rent in het open en haalt snelheden van 24 km/u (15 mijl/u). Een lid van de koekoekfamilie, heeft een lange staart, duidelijke kuif en een rood-wit wenkbrauw. De year-round resident broedt in lente en zomer.
De cactuswinterkoning (Campylorhynchus brunneicapillus) is de officiële staatvogel van Arizona. Gewoonlijk zijn winterkoningjes klein en bruin, maar de hoge vocale cactuswinterkoning is gevlekt en gestreept. Een andere winterkoning is de rotswinterkoning (Salpinctes obsoletus), een van de vogels die het meest in de Sonoraanse Woestijn waargenomen wordt.
Terwijl spechten verwacht worden in bossen, is de hoogst aanpasbare Gila-specht (Melanerpes uropygialis) thuis in saguaros. De Gila-specht heeft een bruine kop met een zwart-wit gebande rug. Alleen het mannetje heeft rood op de kop. De dieet bestaat uit cactusvruchten, maretakbessen en insecten.
De Gambel's kwartel (Callipepla gambelii) is opvallend in de Sonoraanse Woestijn. Plomp en slechte vliegers, ze doorbrengen hun tijd meestal op de grond. Een andere kwartel, de gemaskerde bobwhite, was ooit algemeen in de Woestijn. Maar kudden runderen die in het gebied gebracht werden, elimineren het gras dat de vogel voedde, en de verdween, volgens de Desert Museum website. Hoewel gekweekte populaties bestaan, is herintroductie in de natuur moeilijk.
Haviken verschijnen op verschillende tijden van het jaar. De veelvoorkomende zwevende roodstaarthavik (Buteo jamaicensis) wordt meest in de winter gezien, net als de sperwer. Andere haviken zijn de trekkende Swainson's havik, kort in de woestijn tijdens lente en herfst. Harris's havik blijft het hele jaar in de woestijn.
Een verscheidenheid aan andere vogels komt voor in de Sonoraanse Woestijn: klooftohi, gier, zwartstaartgnatvanger, gegoude specht en de verdin. Andere typen: diverse uilen, musjes, kolibries, spotlijsters, vinken, duiven, phainopeplas, vliegenvangers en musjes.
Echte woestijnen bedekken ongeveer 14 procent van de aardse oppervlakte, inclusief geïsoleerde strookwoestijnen op bepaalde continenten. Meeste mensen verbinden de vorming en het bestaan van droge woestijnregios met het gebrek aan water, maar andere factoren, zoals geografie en klimaat, dragen bij a
De Gobi-woestijn in oostelijk Azië is anders dan elke andere woestijn ter wereld door haar jaarrond extreme temperatuurswisselingen, die sub-nul temperaturen in de winter en brandende hitte in de zomer omvatten. De noordelijke ligging van de woestijn en haar verhoogde positie boven zeeniveau (tot 1.
De ter wereld vijfde grootste woestijn, de Gobi, bedekt een enorme uitstrekking in Azië, zich uitstrekkend over delen van zowel zuidelijk Mongolië als noordelijk China. De naam betekent waterloze plek – toepasselijk aangezien de Gobi-woestijn elk jaar heel weinig neerslag ontvangt. Ondanks zijn extr
