Waar de Loyalisten Heen Gingen: Herstichting in Brits Noord-Amerika (1783–1784)

Na de Amerikaanse Revolutie vluchtten ongeveer 60.000–80.000 Loyalisten (15–20% van koloniale bevolking) de nieuwe Verenigde Staten. De Britse Kroon transporteerde en gaf land aan ~35.000 in Brits Noord-Amerika, wat Canada diepgaand vormde.

Primaire Bestemmingen

Nova Scotia (incl. hedendaags New Brunswick tot 1784)

• Port Roseway (Shelburne): Grootste enkele vestiging (~10.000 op piek); vrije Zwarte Loyalisten richtten Birchtown in de buurt op.
• Halifax, Annapolis Royal, Digby.
• Binnenlandse Townships: Horton, Cornwallis, Windsor, Liverpool, Rawdon (grants langs rivieren).

New Brunswick (Gemaakt 1784 uit NS voor Loyalisten)

• Saint John Rivierdalen: Parrtown (Saint John) – eerste geïncorporeerde stad in Canada (1785).
• Fredericton (St. Anne's Point): Gekozen als hoofdstad (1785).
• St. Andrews, St. Stephen, Woodstock, Miramichi.
• Bay of Fundy Kust: St. Martins, Alma.

Quebec (Lager Canada)

• Oostelijke Townships (Cantons de l'Est): Zuidelijk van St. Lawrence. Lennoxville, Sherbrooke, Stanstead, Brome, Missisquoi.
• Gaspé Kust: Kleine vestigingen.
• Sorel, Yamachiche, Trois-Rivières gebied: Vroege vluchtelingenkampen werden steden.

Upper Canada (Ontario) – Latere Golf (1790s)

• Niagara Schiereiland: Niagara-on-the-Lake (Butler's Rangers).
• Kingston, Bay of Quinte (Adolphustown, Ernestown): Loyalisten townships.
• Long Point, London, York (Toronto) gebied.

Wat Ze Meebrachten

• Britse juridische/politieke tradities (vergadering, common law).
• Anglicaanse/Methodistische/Baptistische kerken.
• Slavernij (initieel toegestaan; afgeschaft 1793 Upper Canada, 1834 Rijk).
• Architecturale stijlen (Georgiaans, Loyalisten vernaculair).
• United Empire Loyalist (UEL) erfelijke eeretitel (nog steeds gebruikt).

Deze migratie creëerde de demografische en institutionele fundering van Engels-sprekend Canada.