Oorsprong van de Cherub: Oud-Mesopotamië

De **cherub (meervoud cherubim)** vindt zijn oorsprong in het **oude Nabije Oosten**, specifiek **Mesopotamië (modern Irak)**, daterend uit de **3e millennium v.Chr.**

Vroege Vormen & Functies

• Sumersch / Akkadisch: **Lamassu / Shedu** – beschermende godheden afgebeeld als **hybride wezens**: menselijke kop, stier of leeuwenlichaam, adelaarvleugels. Kolossale standbeelden bewaakten paleis- en tempelpoorten (bijv. Nimrud, Khorsabad, Persepoli).
• Functie: Apotropaïsch – afweren van kwaad, chaos, vijanden. Symbolen van goddelijke koningschap.
• Naam: Akkadisch *karābu* ("zegenen," "bidden") of *kurību* (tussenpersoon). Hebreeuws *keruv* ontleent hieraan.

Bijbelse Adaptatie

• Genesis 3:24: Cherubim bewaken Eden's oosten met vlammenzwaard.
• Exodus 25 / 1 Koningen 6: Gouden cherubim op Ark van het Verbond (vleugels aanraakend) en in Salomo's Tempel (10 elle hoog, olijvenhout, goud).
• Ezechiël 1 & 10: Visioen van **vier levende wezens** – elk met **vier gezichten (mens, leeuw, os, adelaar)**, vier vleugels, menselijke handen, wielen in wielen (*ofanim*). Later geïdentificeerd als cherubim.
• Openbaring 4: Vier levende wezens rond God's troon – vergelijkbaar met Ezechiël.

Kunsthistorische Evolutie

• Vroege Christelijke / Byzantijnse: Volledig belichaamd, meervoudig gevleugeld, meervoudig gezicht (per Ezechiël).
• Middeleeuwen / Renaissance:
• Islamitische Kunst: