Suriname is een klein land in het noorden van Zuid-Amerika, grenzend aan Guyana, Frans-Guyana en Brazilië. Meer dan 80 procent van Suriname's 163.000 vierkante kilometer oppervlakte is bedekt door het Amazone-regenwoud. Hoewel Suriname's bevolking slechts 480.000 telt, worden 15 talen gesproken waaronder Sranan Tongo (afgeleid van een West-Indische tribeertaal), Portugees en de officiële taal, Nederlands.
Menselijke vestiging in Suriname dateert terug tot 6000 v.Chr. toen inheemse volkeren zich in de regenwouden vestigden. De Arawak waren de eerste inwoners van het regenwoud en de grootste stam. Ze werden opgevolgd door de Caribs. Spanjaren erkenden en vestigden zich in de regio in de 16e eeuw. Suriname werd een Engelse vestiging in de 1650's, dan een Nederlandse kolonie in 1667. Suriname kreeg onafhankelijkheid in 1975.
Het Amazone-regenwoud is een van de meest bio-diverse omgevingen op aarde. In Suriname's deel van de Amazone, roepen brulaapjes uit de bomen, wilde katten leven op de woudvloer en tarantulas bouwen hun webben in de takken. Suriname's 15.500 vierkante kilometer Centraal Natuurreservaat werd in 1998 ingesteld om deze diverse natuurlijke omgeving te beschermen. Suriname's kust heeft mangrovezwammen en moerasgebieden, en het Coppename Natuurreservaat is een habitat voor lamantijnen en de scharlaken ibis. Galibi Natuurreservaat is de nestplaats van de Ridley-schildpad.
Suriname's tropische regenwoud is de thuishaven niet alleen van planten en dieren, maar ook van mensen, waaronder de inheemse Trio, Akuriyo, Wayarekule, Wayana en Warrau stammen. De Carib-sprekende Trio's wonen in de zuidelijke bossen van Suriname in kleine dorpjes geleid door een granman of hoofd. Ze gebruiken medicinale planten en sjamanen om ziekten te behandelen, een praktijk die gemeenschappelijk is onder andere Amerindianen in Suriname. Nakomelingen van de oorspronkelijke bosbewonende Caribs en Arawaks leven nu op de kustvlakte van Suriname.
Suriname's klimaat is tropisch en gekenmerkt door hoge temperaturen en hoge neerslag. De gemiddelde temperatuur is 27 graden Celsius en de nachtelijke temperatuur daalt zelden onder 24 graden Celsius. Passaatwinden bieden een zekere mate van verlichting van de hitte. Er zijn natte en droge seizoenen, december tot maart is het natte seizoen, maar het regenwoud ziet heel weinig onderscheid; het is het hele jaar rond nat.
Suriname toont een gevarieerde keuken afgeleid van zijn multiculturele bevolking. Indonesisch voedsel zoals Goedangan, Bakbana en groenten in pindasaus zijn populair, samen met Hindoestaanse dhal, roti platbrood en curries. Suriname gerechten worden vaak geserveerd met het land's staple voedsel, rijst, en cassave, pisang, zoete aardappel en rode peper.
Suriname, de zelfuitgeroepen "kloppende hart van de Amazone," volgens Lonely Planet, geeft toeristen het beste van twee werelden: "een stad [Paramaribo] die vol zit met restaurants, winkels en uitgaansgelegenheden en een ongetemd jungle helemalaal weg van de dingen van de mens." Toeristische infrastructuur is nog grotendeels onontwikkeld in Suriname's regenwoud, maar bezoekers kunnen gidsen tours naar het binnenland maken die beginnen in de hoofdstad, verblijvend in eco-lodges, tenten en houten hutjes. Het Amerindiaanse dorp Palumeu heeft een regenwoudlodge, bereikbaar via een een-uurs vlucht of een meer extreme acht- tot twaalfdaagse riviertocht vanaf Albina.
De Savanes regio is een zelden bezochte regio van Togo die grenst aan Ghana, Benin en Burkina Faso. De grootste stad is Sansanné-Mango, met een populatie van ongeveer 40.000 per 2010. Koloniale geschiedenis Tijdens de kolonisatie in de late 1800s, werd Togo een beschermland van Duitsland bekend als
Een van de grootste ingenieursprestaties in de geschiedenis van de mensheid, de Panamakanaal is een scheepsroute die de Stille Oceaan en de Atlantische Oceaan verbindt, en de eeuwenoude route vervangt die schepen om Kaap Hoorn aan de punt van Zuid-Amerika leidde. Al in de eerste helft van de 16e eeu
De Piramide van de Zon is een van de beroemdste piramides van het oude Meso-Amerika, een gebied dat nu deel uitmaakt van Mexico. Toen de piramide in Teotihuacán werd gebouwd, was de stad een van de grootste in Meso-Amerika, met ongeveer 100.000 inwoners. Geschiedenis De Mexicaanse stad Teotihuacán
