Waarom was de Sahel een sleutelregio in de antieke wereld?

De Sahel is een semi-aride gebied in Afrika dat zich over het hele continent uitstrekt, van de Atlantische Oceaan in het westen tot de Rode Zee in het oosten. Het wordt begrensd door de Sahara in het noorden en de savannegraslanden in het zuiden.

Hoewel de Sahel al duizenden jaren bewoond wordt, is het nooit een belangrijk centrum van beschaving of macht geweest. Dit is te wijten aan een aantal factoren, waaronder het barre klimaat in de regio, het gebrek aan natuurlijke hulpbronnen en de geografische isolatie.

De Sahel is een zeer heet en droog gebied. De gemiddelde temperatuur varieert van 25 tot 35 graden Celsius en regenval is schaars. Dit maakt het moeilijk om gewassen te verbouwen of vee te houden, en het maakt de regio ook kwetsbaar voor droogte en hongersnood.

De Sahel heeft ook een gebrek aan natuurlijke hulpbronnen. Er zijn weinig mineralen of bossen in de regio en de bodem is vaak arm. Dit heeft de ontwikkeling van industrie en handel in de regio beperkt.

Ten slotte is de Sahel geografisch geïsoleerd. Het ligt tussen de Sahara en de savannegraslanden, die beide moeilijk te doorkruisen zijn. Dit heeft het voor de Sahel moeilijk gemaakt om verbinding te maken met andere regio’s in Afrika en de wereld.

Als gevolg van deze factoren is de Sahel in de antieke wereld nooit een belangrijk centrum van beschaving of macht geweest. Pas met de opkomst van de islam in de 7e eeuw na Christus begon de Sahel een belangrijkere rol in de geschiedenis te spelen.