Waarom bestond er een zuidelijk en noordelijk koninkrijk Israël?

De splitsing tussen het koninkrijk Israël en het koninkrijk Juda vond plaats na de dood van koning Salomo in 930 vGT. Er zijn verschillende factoren die hebben bijgedragen aan deze verdeeldheid:

Tribale rivaliteit: De noordelijke stammen van Israël voelden zich gemarginaliseerd en ondervertegenwoordigd door de dominantie van de stam Juda in de centrale regering in Jeruzalem. Ze waren van mening dat de zuidelijke stammen op oneerlijke wijze hadden geprofiteerd van de hulpbronnen en rijkdom van het Verenigd Koninkrijk.

Economische verschillen: Het noordelijke koninkrijk was voornamelijk agrarisch en economisch minder ontwikkeld vergeleken met het zuidelijke koninkrijk, dat profiteerde van handel en commercie vanwege de nabijheid van de Middellandse Zee en internationale handelsroutes. Deze economische ongelijkheid leidde tot wrok onder de noordelijke stammen.

Religieuze conflicten: Het noordelijke koninkrijk vestigde zijn eigen religieuze centra en aanbaden in andere heiligdommen dan de Tempel in Jeruzalem. Dit week af van de gecentraliseerde eredienst die in Juda werd beoefend en droeg bij tot religieuze verschillen en spanningen.

Politieke machtsstrijd: Jerobeam, een voormalige ambtenaar van Salomo, werd door de noordelijke stammen gekozen om het nieuw gevormde koninkrijk te leiden. Jerobeam probeerde zijn macht te consolideren en zijn eigen dynastie te vestigen, wat de relatie met het zuidelijke koninkrijk verder onder druk zette.

Invloed van Egypte en andere buurlanden: Beide koninkrijken werden beïnvloed door naburige machten, zoals Egypte en Aram (Syrië), die een rol speelden bij het vormgeven van hun buitenlands beleid en loyaliteit. Deze externe invloeden verergerden de verdeeldheid tussen de twee koninkrijken nog verder.