Volgens het lopende onderzoeksproject ReefBase wordt het gebied waar de Indische Oceaan de Stille Oceaan ontmoet "geacht het epicentrum van de mondiale mariene diversiteit en rijkdom te zijn." Met meer dan 500 koraalsoorten en een enorme visdiversiteit is de Indisch-Stille Oceaan regio een hotspot voor tropische koraalriffen, met een van de grootste concentraties biodiversiteit ter zware. Zware geologische activiteit in het gebied ondiepe wateren met gevarieerde topografie. Dergelijke wateren, gecombineerd met warme temperaturen, creëren de perfecte leefomgeving voor koraalriffen.
In Indonesië zijn 25 procent van de koraalriffen in goede staat en 6 procent worden beschouwd als uitstekend. Op de Filipijnen zijn in de afgelopen jaren meer dan 460 soorten harde koraal geïdentificeerd op niet minder dan 50 riflocaties. Singapore heeft een klein gebied van franje- en plakkoraalriffen, met meer dan 200 geregistreerde koraalsoorten. Meer dan 250 koraalsoorten zijn gedocumenteerd in de riffen van Thailand, met rifcondities variërend van zeer goed tot zeer slecht. Vietnam toont een hoge koraaldiversiteit, met meer dan 300 geregistreerde koraalsoorten in de regio. De eilanden van Fiji bevatten enorme barrière- en franjeriffen, waarvan velen in goede tot uitstekende staat zijn. Micronesia is een uitgestrekte en verspreide keten eilanden met meer dan 8.000 vierkante kilometer rifven, en Frans-Polynesië bezit een geschatte 20.000 vierkante kilometer rifformaties.
Volgens de California Academy of Sciences zijn de meest voorkomende groepen koraal in Indisch-Stille Oceaan koraalriffen harde koraal en zachte koraal. De harde, stenen koraal (scleractinia) vormen een van de meest diverse koraalgroepen. Scleractinia hebben dikke calciumcarbonaatskeletten met grote polypen. Veelvoorkomende scleractinia zijn Acropora, Fungia, Montipora, Pocillopora en Turbinaria. Zachte koraal (octocoralia) hebben een flexibel skelet dat hen toestaat te bewegen met de oceaanstromen. Voorbeelden van octocoralia zijn zeewaaiertjes, zeepennen en leer koraal.
Minder voorkomende soorten in Indisch-Stille Oceaan koraalriffen zijn de brandende, of vuur, koraal (hydrocoralia), welke steken onder de meest giftige van alle koraal behoren. Hydrocoralia hebben calciumcarbonaatskeletten met minuscule poriën en stekende polypen. Zwarte, of doornige, koraal (antipatharia) komen ook voor in de Indisch-Stille Oceaan regio. Antipatharia zijn bedekt met zowel doornachtige projecties als een dun weefsel dat een helder geel of groen kleur geeft.
Volgens Florent's Guide to the Tropical Pacific Reefs bewoonen veel soorten polypetende vlindervissen de Indisch-Stille Oceaan regio, aangetrokken door gezonde koraalriffen. Veelvoorkomende planteneters zijn keizersnijders, chirurgvis en konijnenvis, die allemaal het rif vrij houden van algenovergroei. Kraagvisjes, chromis en anemonenvisjes bevolken Indisch-Stille Oceaan riffen in grote aantallen. Bodembewonende rifvissen zijn grondels, sluipvisjes, havikvisjes, leeuwvisjes en pijpvisjes. Verschillende soorten zeebaars, snappers, papegaaivissen, lipvissen en palingetjes jagen op kleinere rifvissen, en haaien en roggen jagen op de grotere rifvissen. Karetschildpadden, groene zeeschildpadden en ongeriefzeeschildpadden evenals groote neusdolfijnen zijn ook veelvoorkomend in Indisch-Stille Oceaan riffen.
Een diverse schaal schaaldieren leeft in Indisch-Stille Oceaan riffen, waaronder kreeften, garnalen, krabben, heremietkrabben, zeepokken en mantisgarnalen. Wormen en weekdieren gedijen ook in de Indisch-Stille Oceaan regio. Veel soorten kleurrijke wormen, platwormen, slakken en naaktslakken zeven het zand en reinigen de riffen van algen. Inktvissen en zeekatten zijn veelvoorkomend, evenals slakken, tweekleppigen en zeeanemonen. Reuzeklieren zijn bijzonder divers in de Indisch-Stille Oceaan rifregio. Zeesterren, zee-egels en zeekomkommers, die zand zeven en detritus en algen eten, wonen ook in de Indisch-Stille Oceaan regio.
Stranden met koraalriffen zijn onder de populairste en mooiste stranden ter wereld omdat de rifffen de stranden beschermen tegen getijbeschadiging, wat de zandduinen, palmbomen en een beschermd habitat voor flora en fauna behoudt. Veel koraalrifstranden zijn aangewezen als mariene parken en bescherm
Australië is de thuis van de grootste uitbreiding van koraalriffen wereldwijd. Een koraalrif is een onderwatervorming van koralen, die zich over grote gebieden kan uitstrekken. De eerste koraalriffen dateren van meer dan 230 miljoen jaar geleden en vertegenwoordigen een goed habitat voor een grote v
Een koraalrif wordt gevormd door een kolonie levende zeewezens – koraal – die een harde stof afscheiden van calciumcarbonaat die de structuur van het rif vormt. Hoewel koraalriffen hard zijn en eruitzien als rots, zijn ze eigenlijk kwetsbaar en makkelijk te beschadigen. Verschillende factoren kunnen
