Wat is de continentale helling van de Stille Oceaan?

De continentale helling van de Stille Oceaan is een gebied op de oceaanbodem dat tussen het continentaal plat en de diepe oceaanbodem ligt. Het begint doorgaans aan de rand van het continentaal plat, dat doorgaans ongeveer 200 meter diep is, en strekt zich uit tot aan de afgrond, die doorgaans ongeveer 4.000 meter diep is. De continentale helling wordt gekenmerkt door een steile helling, doorgaans variërend van 2 tot 5 graden. Het wordt ook gekenmerkt door een verscheidenheid aan kenmerken, waaronder onderzeese canyons, onderzeese bergen en guyots.

De continentale helling van de Stille Oceaan wordt gevormd door het proces van tektonische plaatsubductie. Wanneer twee tektonische platen botsen, wordt de ene plaat onder de andere gedrukt. De plaat die wordt onderworpen, wordt verwarmd en gesmolten, en het geproduceerde magma stijgt naar het aardoppervlak. Dit magma vormt een nieuwe oceanische korst, die de oude oceanische korst wegduwt van de subductiezone. De oude oceanische korst wordt vervolgens onder de continentale korst gebracht en de continentale helling wordt gevormd.

De continentale helling van de Stille Oceaan is om verschillende redenen een belangrijke regio. Het is een belangrijke bron van sediment, dat door troebelheidsstromen naar de diepe oceaanbodem wordt getransporteerd. Deze troebelheidsstromen kunnen ook schade aan onderzeese kabels en andere infrastructuur veroorzaken. De continentale helling herbergt ook een verscheidenheid aan zeeleven, waaronder vissen, zeevogels en zeezoogdieren.