In de 17e–18e eeuw concentreerde de overgrote meerderheid van Europese kolonisten in Noord-Amerika zich langs de Atlantische kust en getijdenrivieren. Vier onderling verbonden factoren dreven dit patroon:
Landtransport was traag, gevaarlijk en duur. Rivieren en kustwateren waren snelwegen: schepen verplaatsten zware lading (tabak, hout, graan, bont) naar Europa en brachten gefabriceerde goederen, gereedschap en immigranten. Watertoegang = markttoegang.
Kustvlakten en rivierdeltas hebben diepe, voedselrijke sedimenten die over millennium zijn afgestort — ideaal voor geldgewassen (tabak, rijst, indigo, later katoen) en zelfvoorzienende landbouw.
Kustwateren wimmelden van kabeljauw, haring, schar, oesters, krabben. Vissen aanvulde diëten, leverde handelsgoederen en werkte onbezette arbeid.
Getijdenrivieren en ondiepe putten leverden drinkwater, irrigatie en energie voor molens. Binnenin waren waterbronnen minder voorspelbaar.
Naarmate de vestiging uitbreidde, handhaafden deze voordelen de kustconcentratie tot kanalen, spoorwegen en later snelwegen inlandse ontwikkeling mogelijk maakten.
De Rhode Island koloniën – gesticht op het radicale principe van godsdienstvrijheid – waren een paradox: een toevluchtsoord voor dissidenten dat nog worstelde met interne divisies. Van de 1630s tot de 1770s navigeerden de kolonies vier oorspronkelijke nederzettingen (Providence, Portsmouth, Newport,
Er is geen film getiteld The Sea Around Us. Echter, Rachel Carson publiceerde in 1951 een beroemd boek met die titel, dat de National Book Award won en het bewustzijn over oceaanbehoud inspireerde.
De Grote Barrièrerif is een 2.300 km koraalrif-systeem in de Koraalzee, voor de kust van Queensland, Australië. Het is geen stad of administratieve entiteit – er is geen hoofdstad. De dichtstbijzijnde grote stad is Cairns, een toegangspoort voor riftoerisme. Het rif is een UNESCO Werelderfgoed en ma
