1. Continentaal plat:Het continentaal plat is het zacht glooiende gebied dat zich uitstrekt van de kustlijn tot aan de continentale helling. Het is doorgaans ondiep, met diepten variërend van 0 tot 200 meter (0 tot 656 voet). Het continentaal plat bestaat uit sedimenten die zijn afgezet door rivieren, gletsjers en golven.
2. Continentale helling:De continentale helling is de steile afdaling van het continentaal plat naar de diepe oceaanbodem. Het heeft een gemiddelde hellingsgraad van ongeveer 4 graden en kan diepten van enkele duizenden meters bereiken. Onderzeese canyons, gevormd door aardverschuivingen en erosie onder water, zijn veelvoorkomende kenmerken op de continentale helling.
3. Abyssale vlakte:De abyssale vlakte is een uitgestrekt, vlak en karakterloos gebied dat een groot deel van de oceaanbodem bedekt. Het wordt doorgaans aangetroffen op diepten van meer dan 4.000 meter (13.123 voet). De afgrondvlakte bestaat uit fijnkorrelige sedimenten, waaronder klei, slib en slijk.
4. Mid-oceanische ruggen:Mid-oceanische ruggen zijn onderwaterbergketens die zich vormen langs de grenzen van tektonische platen. Het zijn de plekken waar nieuwe oceanische korst ontstaat als magma uit de aardmantel naar de oppervlakte stijgt. Mid-oceanische ruggen worden gekenmerkt door hoge niveaus van vulkanische en hydrothermische activiteit.
5. Loopgraven:Loopgraven zijn de diepste delen van de oceaanbodem. Ze worden gevormd wanneer de ene tektonische plaat onder de andere schuift, waardoor een diepe, smalle depressie ontstaat. Loopgraven kunnen een diepte bereiken van meer dan 11.000 meter (36.089 voet). De Marianentrog, gelegen in de westelijke Stille Oceaan, is het diepste bekende punt op aarde, met een diepte van ongeveer 11.034 meter (36.201 voet).
6. Onderzeese bergen en Guyots:Onderzeese bergen zijn onderwaterbergen die uit de oceaanbodem oprijzen maar de oppervlakte niet bereiken. Ze zijn doorgaans van vulkanische oorsprong en kunnen op verschillende locaties worden aangetroffen, waaronder mid-oceanische ruggen, onderzeese bergketens en nabij continentale randen. Guyots zijn onderzeese bergen met platte toppen, wat aangeeft dat ze ooit boven zeeniveau lagen en door golfslag zijn geërodeerd.
7. Hydrothermale ventilatieopeningen:Hydrothermale ventilatieopeningen zijn gebieden op de oceaanbodem waar heet, mineraalrijk water uit de aardkorst zich vermengt met koud zeewater. Deze ventilatieopeningen ondersteunen unieke ecosystemen die gedijen op de chemische energie die vrijkomt bij het mengen van het water. Hydrothermale bronnen worden doorgaans aangetroffen langs mid-oceanische ruggen en in de buurt van vulkanische gebieden.
Dit zijn enkele van de belangrijkste kenmerken die de oceaanbodem beschrijven, maar het is belangrijk op te merken dat de oceaanbodem ongelooflijk divers en complex is, met tal van andere geologische kenmerken en processen die de topografie bepalen.
De Internationale Hydrografische Organisatie (IHO) verdeelt de oceanen in de wereld in 51 gebieden, waaronder 29 zeeën en 22 baaien en golven. Dit zijn de belangrijkste zeeën: 1. Noordelijke IJszee - Barentszzee - Beaufortzee - Chukchi-zee - Oost-Siberische Zee - Kara-zee - Laptevzee - Linco
Rabaul vulkaan , in de Bismarck Archipel van de Stille Zuidzee , is vernoemd naar de nabijgelegen havenstad Rabaul , ooit een belangrijke haven in de regio, met name tijdens de Tweede Wereldoorlog . Rabaul is een caldera , of een grote krater gevormd door een vulkaanuitbarsting , met een aantal vulk
De Stille Oceaan is de grootste oceaan ter wereld en beslaat bijna 165,2 miljoen vierkante kilometer. Het is groter dan alle landmassas van de aarde samen. De Stille Oceaan is ook de diepste oceaan ter wereld. De Mariana Trench, gelegen in de westelijke Stille Oceaan, is het diepste punt op het
