Waarom New England kolonisten bleven: Vrijheid, kans, gemeenschap

Kernmotivaties om te blijven

1. Godsdienstige vrijheid (Fundamenteel)

Puritans, Pilgrims, Baptisten, Quakers vlieën Engelse vervolging. Koloniën = "stad op een berg" (Winthrop) – zelfbesturende godsdienstige gemeenschappen. Vertrek betekende terugkeer naar conformisme of erger.

2. Economische kans

• Grondtoegang: 20-40 hectare gezinsboerderijen bereikbaar – onmogelijk in Engeland (eerstgeborterechts, inheemsching).
• Arbeidsschaarste = hoge lonen: Ambachtslieden, zeelieden, kooplieden verdienden meer dan Engelse tegenhangers.
• Grondstofuitbuiting: Hout, vis, bont, scheepsbouw – exporteerwinsten.

3. Politieke zelfbestuur

• Stadsvergaderingen, gekozen vergaderingen, lokale rechtbanken – directe participatie onbekend in Engeland.
• Charterrechten (Massachusetts Bay, Connecticut, Rhode Island) – contractueel zelfbestuur.
• Verzet tegen Dominion of New England (1686-89) bewees toewijding.

4. Gemeenschapscohesie

• Dorp-gecentreerd leven: gemeenschapshuis = kerk + burgelijk centrum.
• Wederzijdse hulp: schurenbouw, milicie, armenzorg, onderwijs.
• Gedeelde verbondstheologie (Puritans) of congregationeel beleid – bindend sociaal contract.

5. Hechting aan plek

• Generatie-wortels – "onze vaders graven."
• Landschapsvertrouwdheid: seizoenen, kusten, bossen, rivieren.
• Identiteit als "Nieuw-Engelsen" – distinct van Oud-Engeland.

Tegenwerkende drukken

Sommigen vertrokken: mislukte boeren, godsdienstige dissidenten (Roger Williams → RI, Anne Hutchinson → RI/NY), landhongerige jeugd (westwaarts naar NY, OH, VT). Maar netto retentie bouwde een bestendige regionale cultuur.